Αμκε «Αντίρροπον» και ένα εργατικό ατύχημα, 7μελής οικογένεια στην πείνα

 

getFile (4)getFile (6)Ο περίφημος «τρίτος τομέας» της κοινωνικής οικονομίας δεν είναι στρωμένος με αφιλοκερδή κίνητρα, αλλά με απλήρωτη εργασία, σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα μέσα από ανθρωπιστές εργολάβους που εισπράττουν το 5% προμήθεια από τον μισθό κάθε «ωφελούμενου» και εκμετάλλευση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων που υποτίθεται ενδυναμώνουν.

Τα πεντάμηνα προγράμματα κοινωφελούς χαρακτήρα (ΚΟΧ) για ανέργους, που υλοποιούν δήμοι, νοσοκομεία, περιφέρειες σε συνεργασία με ΜΚΟ αλλά και την ίδια τη ΓΣΕΕ έχουν βρεθεί πολλές φορές στο στόχαστρο. Πολύμηνες καθυστερήσεις ή και αθέτηση πληρωμών, πελατειακές διαδικασίες πρόσληψης, κάλυψη πάγιων αναγκών με φθηνό ανακυκλώσιμο δυναμικό χωρίς εργασιακά δικαιώματα είναι οι συνηθέστερες αιτίες διαμαρτυρίας.

Στην περίπτωση της ΑμΚΕ (Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία) «Αντίρροπον», που εξειδικεύεται σε προγράμματα ένταξης για Ρομά, υπάρχει μία επιπλέον αιτία διαμαρτυρίας: Εκτός από τους δεκάδες απλήρωτους εργαζόμενους σε πρόγραμμα της Περιφέρειας Δυτικής Αττικής, υπήρξε η προσπάθεια συγκάλυψης εργατικού ατυχήματος.

Πριν από ένα μήνα ο 51άχρονος Σπύρος Σεμιτέκολος υπέστη πολλαπλά κατάγματα και κακώσεις, καθώς εργαζόταν στο Κέντρο Διαλογής και Ανακύκλωσης Υλικών στον Δήμο Ελευσίνας, όταν ένα φορτωτικό όχημα του πλάκωσε και τα δύο πόδια. Εκτοτε παραμένει απλήρωτος και χωρίς αποζημίωση. Την επόμενη ημέρα του ατυχήματος τον επισκέφθηκαν ο δήμαρχος Ελευσίνας Γιώργος Τσουκαλάς και ο ιδρυτής της «Αντίρροπον» Σωτήρης Νικολάου.

«Ο δήμαρχος μού είπε να μη δηλώσω το ατύχημα ως εργατικό. Ομως εγώ το δήλωσα», καταγγέλλει ο ίδιος στην «Εφ.Συν.» «Είμαι απλήρωτος πριν το Πάσχα, έχουμε πέντε παιδιά, έχουμε ψοφήσει στην πείνα. Η σύζυγός μου που δούλευε σε πρόγραμμα του Δήμου Ελευσίνας ούτε αυτή έχει πληρωθεί». «Τα παιδιά μας τρέμουν απ’ την πείνα», μας λέει η σύζυγός του, Παρασκευή Σπυροπούλου. «Ο μεγαλύτερος είναι 17 και η μικρότερη 6. Εχουν σταματήσει το σχολείο λόγω οικονομικών προβλημάτων. Δεν μπορώ ούτε τη μικρή να πάω νηπιαγωγείο χωρίς φαγητό. Περιμένουμε να πληρωθούμε -400 ευρώ ο άντρας μου και 200 που χρωστάνε σε μένα- να ψωνίσουμε κάτι να φάμε. Ο Νικολόπουλος μας κλείνει τα τηλέφωνα κατάμουτρα. Στον Δήμο Ελευσίνας που είμαι απλήρωτη, από πρόγραμμα του “Κέντρου Μέριμνας Οικογένειας και Παιδιού”, μας λένε ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα».

Διαμαρτυρίες 30 εργαζόμενων 

Χθες το πρωί περίπου 30 απλήρωτοι εργαζόμενοι της ΑμΚΕ Αντίρροπον στη δυτική Ατττική πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στον Δήμο Ελευσίνας και κατόπιν στην αντιπεριφέρεια. «Ο δήμαρχος Ελευσίνας αρνήθηκε ότι έχει οποιαδήποτε ευθύνη, καθώς τυπικά εργαζόμαστε για την Περιφέρεια Αττικής. Ομως τους εργάτες τους απασχολούσε σε κέντρο του δήμου, εκεί έγινε και το εργατικό ατύχημα», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Δημήτρης Παπανικολάου, απλήρωτος από προηγούμενο πρόγραμμα της, «Αντίρροπον». «Εριξε σε μας την ευθύνη, λέγοντας “εθελοντικά πήγατε, γνωρίζατε ότι οι ΜΚΟ δεν πληρώνουν”».

Οι εργαζόμενοι επιδίωξαν συνάντηση με την αντιπεριφερειάρχη, κ. Δήμου, η οποία απουσίαζε. «Μας υποσχέθηκαν προφορικά ότι θα γίνει μια συνάντηση μαζί και με την “Αντίρροπον” την επόμενη εβδομάδα, όμως εμείς δεν εφησυχάζουμε και σχεδιάζουμε πάλι διαμαρτυρία την άλλη Παρασκευή», λέει ο Δημήτρης. «Δυστυχώς οι εργαζόμενοι στα προγράμματα των ΜΚΟ είμαστε διασκορπισμένοι και απομονωμένοι. Παλεύουμε όμως να οργανωθούμε, με άλλους συναδέλφους μας. Εκτός από τα δεδουλευμένα, η περιφέρεια οφείλει να παραδεχθεί ότι όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι καλύπτουν μόνιμες ανάγκες και να τους προσλάβει αντί να τους ανακυκλώνει μέσα από δουλεμπορικές εταιρείες, με μισθούς πείνας, χωρίς καν συντάξιμα ένσημα».

http://www.efsyn.gr/?p=51062

Αναγκαία συμπλήρωση:

Ο ρόλος των ΜΚΟ είναι το κοινό δουλεμπόριο εργαζομένων, ανταγωνιζόμενοι τις  άλλες  εταιρείες ιδιωτικών συμφερόντων που προσφέρουν εδώ και χρόνια ίδιες υπηρεσίες: φτηνούς εργαζόμενους, τσάμπα κορμιά και δωρεάν ιδρώτα σε εργοδότες.

Κοινό στοιχείο όλων αυτών των καθαρμάτων είναι η απληρωσιά και η μη καταβολή ενσήμων. Ορισμένοι δουλέμποροι ισχυρίζονται πως αυτό γίνεται γιατί δεν τους πληρώνει το κράτος. Αλλοι, πως είναι σε τέτοιο βαθμό πιεσμένοι που δανείζονται. Η αλήθεια είναι πως σειρά νομοθετημάτων άνοιξαν τους ορίζοντες της ασυδοσίας σε επίδοξους δουλέμπορους προκειμένου να πέσει το εργατικό κόστος υπηρεσιών με κάθε τρόπο.

 

Δεν είναι τυχαίο πως αυτές οι δουλειές είναι τέτοιες που πολλοί μπορούν να κάνουν, καθάρισμα, κουβάλημα, φύλαξη, χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις. Είναι το πεδίο που ρημάζονται τα εργατικά δικαιώματα χωρίς όριο αφού η ανεργία αναγκάζει πολλούς να δουλεύουν με την υπόσχεση 500 € το μήνα.

Δεν είδαμε καμιά ΜΚΟ να κλείνει, είδαμε όμως πολλές καταγγελίες, πολλούς απατεωνίσκους και πολλούς δημάρχους να είναι ανακατεμένοι, αλλά τις περιφέρειες και το ΣΕΠΕ να μην επεμβαίνουν.

Θυμίζουμε την περίπτωση ΜΚΟ στο Βόλο, όπου ο αντιδήμαρχος καθαριότητας απείλησε εργαζόμενους με απόλυση αν απεργούσαν σε 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ. Δικό του μαγαζί ο δήμος, δικό του και η ΜΚΟ !!

Ακόμη τραβιούνται οι εργαζόμενοι εργολαβικοί στο ΑΠΘ, εδω και μήνες το πανεπιστήμιο ήταν  ξανά μέσα στη βρώμα (που δεν δείχνουν τα κανάλια !!!) καθώς δεν είχε υπογραφεί σύμβαση με δουλέμπορο.

 

Υπάρχει απάντηση?

 

Οσο η εξουσία έχει λεφτά και μπάτσους σαν όπλα, τόσο η συλλογική δράση πρέπει να είναι η αντίδραση.

Στις ΜΚΟ και τις εργολαβικές εταιρείες οι εργαζόμενοι δεν μένουν για πολύ καιρό, οι νόμοι τους λένε για 36 μήνες μέγιστη παραμονή στη δουλειά, οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν αντέχουν για πολύ σε αυτές τις συνθήκες, όμως οι νόμοι τους φτιάχτηκαν ακριβώς για τα αφεντικα: λόγω της μικρής παραμονής δεν μπορεί να σταθεί σωματείο. Ακόμη κι αν φτιαχτεί κάποιο, σε λίγους μήνες δεν θα υπάρχει εργαζομενος-μέλος.

Τα σωματεία αναγνωρίζονται από τα περισσότερα εργατικά κέντρα, αλλά το παιχνίδι είναι έτσι στημένο που να αυτοδιαλύονται.

Οι κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ, όχι μόνο έχουν δική του ΜΚΟ και συμμετέχουν στο δουλεμπόριο, αλλά είναι και τυφλοί, κουφοί και χαζοί !!

Καμία αντίδραση σε αυτή την κατάσταση που στήθηκε, αντίθετα περιμένουν και κέρδη, ενώ κοιμούνται ήσυχοι βασισμένοι στα κομματικά σωματεία που έστησαν -και πολλοί αγνούν ακόμη και την υπαρξή τους- που τους εξασφαλίζουν την επανεκλογή στις καρέκλες.

Φρόντισαν μάλιστα να συμφωνήσουν στην πτώση του ελάχιστου μεροκάματου στα επίπεδα των ΜΚΟ, 22-29% από την προηγούμενη συλλογική σύμβαση, με τα αφεντικά και το κράτος.

Αυτή την ώρα εξελίσεται ένα ακόμη δουλεμπορικό πρόγραμμα, όπου παιδιά κάτω των 29 δουλεύουν «εκπαιδευόμενοι» σε εταιρείες με λεφτά του κράτους.

 

Είναι ξεκάθαρο που στοχεύουν, στην εξαθλίωση.

 

Οι αλήτες των ΜΚΟ και τα συνεταιράκια τους πρέπει να είναι στόχος του εργατικού κινήματος που επιτέλους πρέπει να μαζικοποιηθεί.

Μια κουβέντα μένει να γράψω, εργατικές επιτροπές σε κάθε χώρο δουλειάς, επικοινωνία με τα γύρω σωματεία, αποφάσεις με λογική και μακριά από τα κοματόσκυλα που θέλουν να εκτρέπουν τα πράγματα, βοήθεια από ειδικούς (δικηγόρους κλπ), καταγγελία στην παραμικρή αφορμή, και φυσικά σωματείο όπου μπορεί να γίνει… (συμπληρώστε-διορθώστε)..

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: