Εργαζόμενοι Plexaco, πως τους εξαπάτησαν εργοδότες και δικηγόρος

Η PLEXACO είναι μιά εταιρεία με αρκετά βρώμικο παρελθόν.

H ιστορία είναι κάπως μεγάλη αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για όσους/ες αναζητούν παραδείγματα εργατικών αγώνων.

Στα δικαστήρια της Θήβας παρέστησαν μαζικά στις 25 Ιούνη 2012 οι εργάτες της PLEXACO για  να υποστηρίξουν την αγωγή τους εναντίον της εταιρίας εξαιτίας της μη καταβολής δεδουλευμένων 6 μηνών, ενώ οι ίδιοι βρίσκονταν πλέον σε επίσχεση εργασίας.

Σε συμπαράσταση των εργαζομένων παραβρέθηκαν, ο Σωτήρης Παπαδημητρίου (ΕΕΚ), μέλος της πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών & μέλος του ΔΣ του ΕΚ Λιβαδειάς, ο Γιώργος Καβάλος (ΚΚΕ), πρόεδρος του κλαδικού σωματείου Σπάρτακος και μέλος του ΠΑΜΕ, ο Γιάννης Σταθάς, πρόεδρος του ΕΚ Λιβαδειάς και πρόσφατα εκλεγμένος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Βοιωτία.

Όπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, η δικάσιμος αναβλήθηκε, καθώς ο δικηγόρος της εταιρείας επικαλέστηκε την ύπαρξη ιδιώτη επενδυτή ο οποίος θα συμμετάσχει στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας και ο οποίος εντός της εβδομάδας θα προχωρήσει σε συγκεκριμένες προτάσεις που θα επιλύσουν τα προβλήματα βιωσιμότητας της επιχείρησης.

Η αναβολή αλλά και η φήμη περί επενδυτή, οδήγησαν τους παριστάμενους εργαζόμενους να πραγματοποιήσουν mini επιτόπια σύσκεψη με το δικηγόρο τους κο Τουλουμάκο (υποψήφιος βουλευτής Βοιωτίας του ΚΚΕ). Το εργοστασιακό σωματείο των εργαζομένων, που έχει προσωρινό ΔΣ εξαιτίας της πρόσφατης σύστασής του, θέλησε να ενημερώσει και όσους παραβρέθηκαν για συμπαράσταση.

Η σύσκεψη, ο επενδυτής και η πτώχευση.

Στη mini σύσκεψη και σε αντίθεση με τις πληροφορίες που διοχετεύει η διοίκηση της εταιρείας, οι εργάτες είχαν να αντιμετωπίσουν περισσότερο το ενδεχόμενο της πτωχευτικής διαδικασίας, φαινόμενο σύνηθες από τη πλευρά των εργοδοτών προκειμένου να προστατευθούν από τους πιστωτές τους.

Το ενδεχόμενο της κατάθεσης αίτησης πτώχευσης, που μέχρι τότε δεν είχε διερευνηθεί από τους εργαζόμενους, έθεσε επιπρόσθετα καθήκοντα, επιπλέον αυτών που έχουν αναλάβει οι εργαζόμενοι μέσω των νομικών τους παρεμβάσεων και το οποίο έθετε εν αμφιβόλλω τις διαδικασίες μέσα από τις οποίες θα υπάρξει ιδιώτης επενδυτής (όπως ισχυρίζεται η εργοδοσία), αν δηλαδή θα προκύψει πριν ή μετά την πτωχευτική διαδικασία, με ή χωρίς τους υφιστάμενους εργαζόμενους.

Από μόνο του αυτό το ενδεχόμενο θέτει το καθήκον στους εργαζόμενους να διασφαλίσουν ότι η παραγωγική μονάδα στα Οινόφυτα…υπάρχει, δηλαδή να διασφαλιστεί ο πάγιος εξοπλισμός, πρώτες ύλες ή έτοιμα προϊόντα. Αυτό σημαίνει ότι παράλληλα με οποιαδήποτε νομική διαδικασία επιλεχθεί, η άμεση κινητοποίηση των εργαζομένων για την περιφρούρηση του εργοστασίου είναι ένα άμεσο καθήκον, καθώς όχι σε λίγες περιπτώσεις μηχανήματα αποξηλώνονται, νέες ανώνυμες εταιρείες δημιουργούνται σε χρόνο ρεκόρ και οι εργαζόμενοι μένουν με ένα κουφάρι στα χέρια τους και με ένα μουτζούρη στη τσέπη τους.

Οι «έξωθεν συμβουλές» και η αγωνία.

Η πρόταση, για μια άμεση γραπτή δέσμευση, όσων εργαζομένων βρέθηκαν στα δικαστήρια της Θήβας, ότι θα αναλάβουν άμεσα αυτό το καθήκον, σκόνταψε στις ισχυρές αυταπάτες (και μέλους του προσωρινού ΔΣ), ότι πιθανότατα αυτό να θορυβήσει τον μελλοντικό (αλλά άγνωστο μέχρι σήμερα) ιδιώτη επενδυτή. Αυτή η δέσμευση θα έβαζε σε κίνηση τους εργάτες να δράσουν, προκειμένου να δοθεί κι ένα μήνυμα στην εργοδοσία ότι καμιά απόφαση δεν μπορεί να ληφθεί ερήμην τους.

Οι εργαζόμενοι έλαβαν σοβαρά υπόψη τους τις σχετικές προειδοποιήσεις (ίσως λίγο πιο έμπειρων συνδικαλιστών) και αποφάσισαν να μεταβούν στο ΕΚ Θήβας για να συνεχίσουν την συζήτησή τους, -δυστυχώς δεν υπήρχε εκείνη την ώρα διαθέσιμη αίθουσα- με αποτέλεσμα να κατευθυνθούν στο εργοστάσιο στο Σχηματάρι για να ζητήσουν και τις απαραίτητες διευκρινήσεις από την εργοδοσία.

Σε αυτή τη mini σύσκεψη, διατυπώθηκε η εύλογη επιφύλαξη ορισμένων μελών του ΔΣ, ότι μια κλειστή συνεδρίαση των εργαζομένων είναι προτιμότερη για να αποφευχθούν οι … έξωθεν παρεμβάσεις στον αγώνα των εργατών.

Η σχετική αιτιολογία δεν είχε κάποια βάση: Αυτοί που τελικά αποφασίζουν είναι οι εργαζόμενοι. Κάθε πρόταση που κατατίθεται πρέπει να αξιολογηθεί και να ελεγχθεί με υπευθυνότητα από το ΔΣ και τη Γενική Συνέλευση των εργαζομένων.

Κατάσταση πολέμου.

Θα πρέπει να επισημάνουμε στους εργαζόμενους της PLEXACO ότι βρίσκονταν σε κατάσταση πολέμου. Οι μέθοδοι τους και οι διαδικασίες τους πρέπει να ανταποκρίνονται στις συνθήκες της μάχης. Το ΔΣ μόνο του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα σημερινά καθήκοντα. Χρειάζεται να έχει την πλειοψηφία των εργαζομένων μαζί του. Πρέπει να δημιουργηθούν ομάδες που θα ασχοληθούν με τα νομικά ζητήματα, τα οργανωτικά (περιφρούρηση εργοστασίου, οργάνωση κινητοποιήσεων), την οργάνωση της αλληλεγγύης και της στήριξης των μαχόμενων εργαζομένων, να διασφαλιστούν οι απαραίτητοι οικονομικοί πόροι για τη διεξαγωγή του αγώνα αλλά και για να υποστηριχτούν εργάτες που αντιμετωπίζουν τα όρια της επιβίωσης, την οργάνωση της επικοινωνίας και της προπαγάνδας του αγώνα.

Συνήθως, οι ανοικτές επιτροπές αγώνα, που συγκεντρώνουν όλους τους εργάτες αλλά και κάθε μαχόμενο στοιχείο είναι οι πιο κατάλληλες μορφές για να ξεκινήσει κανείς μια μάχη με αξιώσεις χωρίς να …καπελωθεί.  Αυτό δεν υποκαθιστά σε καμιά περίπτωση την αυτοτέλεια του σωματείου, των οργάνων του ή των διαδικασιών του. Αντίθετα, το ΔΣ και το σωματείο των εργαζομένων συγκροτούν τις αναγκαίες μορφές για τη μάχη.

Όμως ούτε αυτό είναι αρκετό όπως έχει δείξει η μέχρι τώρα εμπειρία μας. Χρειάζεται και το αναγκαίο περιεχόμενο, που μπορούμε να το συζητήσουμε όταν τεθούν οι αναγκαίοι όροι για να νικήσει ο αγώνας των εργατών. Σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να κατανοηθεί ότι χρειάζεται άμεση δράση για τη προάσπιση των ζωτικών συμφερόντων των εργαζομένων.

Η θεωρία των ένδικων μέσων & της «νομιμότητας».

Σε πολλούς εργατικούς αγώνες, οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις υποτάσσονται στα ένδικα μέσα που προκρίνει συνήθως η συνδικαλιστική γραφειοκρατία…για να πιεστούν οι εργοδότες. Στις σημερινές συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης και χρεοκοπίας οι εργάτες μπλέκουν αποκλειστικά στα γρανάζια των δικαστηρίων και των νόμων που ευνοούν κατά κύριο ρόλο το κεφάλαιο. Με αυτό το σκεπτικό, οι εργάτες «πείθονται» να μην υπερβούν την νομιμότητα του κεφαλαίου για να μην έχουν ένα «κακό» προηγούμενο όταν έρθει η ώρα της άσκησης των ένδικων μέσων. Έτσι εγκαταλείπονται οι μέθοδοι της εργατικής πάλης και οι εργάτες οδηγούνται στον αργό θάνατο.

PLEXACOκαι κρίση.

Η PLEXACO είναι εταιρία παραγωγής πλαστικών σωλήνων με έδρα τα Μελίσσια και εργοστάσιο στο Σχηματάρι. Απασχολούσε  περίπου 105 εργαζόμενους. Από αυτούς, 75 εργάζονταν στο Σχηματάρι και 85 ήταν εργάτες.

Η εταιρεία αν και είναι κατά το πλείστον εξαγωγική (σε 50 χώρες όπως διατείνεται), επηρεάστηκε νωρίς από τη κρίση του ’08. Οι μόνες ελληνικές εταιρείες που άντεξαν την ύφεση της ελληνικής οικονομίας ήταν αυτές που είχαν ένα στοιχειώδη εξαγωγικό προσανατολισμό. Όμως η PLEXACO δεν στάθηκε τυχερή.

Ο «εσωτερικός» δανεισμός μέσω της αθέτησης υποχρεώσεων.

Η εταιρεία άντεξε στην αρχή της κρίσης και το 2009 η ροή των παραγγελιών είχε επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα, μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2011 που παρουσιάζει ρεκόρ τζίρου. Η εργοδοσία παρόλο που ακολουθούσε  επιθετική πολιτική πωλήσεων, προς το τέλος του 2011 αρχίζει να εμφανίζει προβλήματα ρευστότητας εξαιτίας της γενικευμένης χρηματοπιστωτικής κρίσης. Για να εξασφαλίσει ρευστότητα, «δανείζεται» από τους εργαζόμενους, καθυστερώντας την καταβολή δεδουλευμένων. Τέτοιου είδους δανεισμός είναι ο πλέον συμφέρων, καθώς  το επιτόκιο δανεισμού είναι …. μηδενικό.

Συνήθως, οι εταιρείες που φτάνουν να μην πληρώνουν για μήνες τους εργαζόμενους τους, έχουν ήδη κάνει στάση πληρωμών σε άλλες υποχρεώσεις, κυρίως προς το δημόσιο (ΙΚΑ, παρακρατούμενοι φόροι, φόρος εισοδήματος κλπ), γεγονός που τις φέρνει πιο κοντά στη λήψη αναγκαστικών μέτρων από τη πλευρά του δημοσίου. Παράλληλα προσπαθούν να επιμηκύνουν τους χρόνους αποπληρωμής υποχρεώσεων προς προμηθευτές, κυρίως με επιταγές μακράς λήξης (αν είναι εφικτό), αναζητούν πρόσθετα κεφάλαια από τις τράπεζες, τα οποία όμως σήμερα είναι δυσεύρετα εξαιτίας της χρεοκοπίας του τραπεζικού συστήματος. Ο πραγματικός θάνατος ξεκινά όταν «κοκκινίσουν» τα τραπεζικά δάνεια ή σφραγιστούν επιταγές της εταιρείας. Τότε ανοίγει ο δρόμος προς την πτωχευτική διαδικασία που είναι η μόνη πρόσφορη διαδικασία για τους εργοδότες προκειμένου να προστατευτούν από μηνύσεις, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς προσωπικών ή εταιρικών περιουσιακών στοιχείων κλπ.

Ο βασικός προμηθευτής.

Η εργοδοσία υποστηρίζει ότι πηγή του κακού αποτέλεσε η πολιτική των ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ (ΕΛΠΕ) που είναι ο κύριος προμηθευτής της. Τα ΕΛ.ΠΕ άλλαξαν το 2011 τους όρους συναλλαγής στην εσωτερική αγορά, απαιτώντας να πληρώνονται για κάθε παραγγελία σε μετρητά προκειμένου να θωρακιστούν από τη κρίση και να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο της απαγόρευσης αγοράς ιρανικού πετρελαίου, αν και τα ΕΛ.ΠΕ, παρά τους γενικότερους δυσμενείς παράγοντες στην παγκόσμια αγορά δεν αντιμετώπισαν προβλήματα ρευστότητας. Παρά την προμήθεια πετρελαίου από άλλους αγοραστές προκειμένου να αντικατασταθεί η αγορά πετρελαίου από το Ιράν (η Ελλάδα προμηθευόταν το 40% του πετρελαίου από το Ιράν) λόγω των διεθνών κυρώσεων του πυρηνικού του προγράμματος, τα ΕΛ.ΠΕ δεν είχαν σημαντική μεταβολή των όρων αγοράς πετρελαίου. Πιθανότατα επρόκειτο για προληπτικό μέτρο (που όμως οδήγησε σε ασφυξία εταιρείες όπως η PLEXACO) ή μέτρο στραγγαλισμού των μικρών επιχειρήσεων και συγκέντρωσης της εναπομένουσας αγοράς πλαστικών εντός κι εκτός χώρας σε λίγα χέρια.

Η πιστωτική ασφυξία.

Άλλοι παράγοντες που μπορούν να συντελέσουν στην κατάρρευση μιας εξαγωγικής επιχείρησης που εδρεύει στην υπό πτώχευση Ελλάδα την περίοδο της μεγαλύτερης και παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής κρίσης του καπιταλισμού μετά τον πόλεμο, είναι η αλλαγή των όρων δανειοδότησης από τη πλευρά των τραπεζών που δημιουργούν πιστωτική ασφυξία (μείωση κεφαλαίων κίνησης, περισσότερες εγγυήσεις, μη αναχρηματοδότηση δανείων κλπ).

Πολλές φορές εξαγωγικές επιχειρήσεις, όπως η PLEXACO, είναι αναγκασμένες για μεγάλες παραγγελίες να καταθέτουν εγγυητικές επιστολές καλής εκτέλεσης, οι οποίες ως γνωστό εκδίδονται και κατατίθενται σε τράπεζες. Είναι πιθανό αυτές να μην γίνονταν δεκτές από τους πελάτες του εξωτερικού, (οι τράπεζες του εξωτερικού απέρριπταν τις εγγυητικές των ελληνικών τραπεζών ως αφερέγγυες) αλλά αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη ανάγκη κεφαλαίων κίνησης που σε συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας γίνεται η χαριστική βολή σε πολλές επιχειρήσεις.

Η εγκατάλειψη των πελατών και άλλα πολλά που θέλουν ψάξιμο…

Σε συνθήκες αβεβαιότητας, οι πελάτες του εξωτερικού μπορεί να αποφάσισαν να αλλάξουν προμηθευτή λόγω της υψηλής αβεβαιότητας της ελληνικής οικονομίας και της αβεβαιότητας μελλοντικών παραδόσεων σε προϊόντα συνεχούς ροής.  Αυτό όμως σημαίνει ένα μεγάλο πλήγμα στις πωλήσεις που επιδεινώνει τη κερδοφορία του κεφαλαίου, οδηγεί τη παραγωγική μονάδα σε χαμηλότερη παραγωγική δυναμικότητα και σε μη κάλυψη των υποχρεώσεών της.

Τα υπόλοιπα δεδομένα, που έχουν να κάνουν με την απληστία του κεφαλαίου και που διασφαλίζει τους μετόχους να μπορούν να ζήσουν πλουσιοπάροχα είναι γνωστά σε όσους έχουν δει μεγάλες εταιρείες να καταρρέουν (κότερα, βίλες, πολυκατοικίες, offshore εταιρείες, τραπεζικές καταθέσεις σε άλλες χώρες κλπ).

Ο ιδιώτης επενδυτής & η πτώχευση.

Ανεξάρτητα αν ένας ή όλοι μαζί από τα παραπάνω σημεία (ένας ενδελεχής έλεγχος από ανεξάρτητους λογιστές της εμπιστοσύνης των εργατών πιθανόν να αποκάλυπτε όλη την κατάσταση στην εταιρεία), είναι γεγονός ότι η δυσθεώρητη συσσώρευση χρεών (όσα είναι ήδη γνωστά στους εργάτες) οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πτωχευτική διαδικασία είναι περισσότερο πιθανή, αν και η αναζήτηση πιθανού ιδιώτη επενδυτή ίσως να είναι μέσα στα σχέδια της εργοδοσίας.

Σχετικά με τον ιδιώτη επενδυτή, οι εργάτες θα πρέπει να προβληματιστούν, στο ποιος θα αναλάμβανε την αποπληρωμή των χρεών της εταιρείας, ποιος θα συνέβαλε να υπάρξει ένα σχέδιο βιωσιμότητας της επιχείρησης πριν αυτή απαλλαγεί από σημαντικό μέρος των χρεών της;

Σήμερα, στις συνθήκες χρεοκοπίας ολόκληρης της καπιταλιστικής οικονομίας, κανένας επενδυτής δεν πρόκειται να αναλάβει τα χρέη της εταιρείας, όχι τουλάχιστον πριν τον οποιοδήποτε συμβιβασμό με τους πιστωτές (αυτό περιλαμβάνει και τους εργάτες), και ενώ η κατάσταση εμφανώς γίνεται πολύ πιο δύσκολη για επενδύσεις την επόμενη περίοδο, λόγω της θύελλας που σηκώνουν η Ισπανική και Κυπριακή κατάρρευση, με την Ιταλική και Γαλλική να ακολουθούν.

Η εργοδοσία   παραμυθιάζει τους εργάτες προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο χωρίς να τους έχει μέσα στα πόδια της. Οι υποσχέσεις ότι ο νέος επενδυτής θα τους κατέβαλε 2 μισθούς αν δεχτούν και περικοπές 20%, ήταν με αυτόν το σκοπό.

 https://ergatis.wordpress.com

 

Στο video, η «εργατολόγος» χειρίζεται εκτός από τη συγκεκριμένη υπόθεση κι εκείνη των εργαζόμενων στη Shelman

Τον Ιούνιο του 2012 οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο (ουσιαστικά το σωματείο των εργαζομένων) έχασαν τη δίκη για τα ασφαλιστικά μέτρα και επειδή θεώρησαν ότι μεγάλο μέρος της ευθύνης είχε ο συνήγορος τους, πήραν την απόφαση  να προσλάβουν έναν πιο έμπειρο δικηγόρο – έναν εργατολόγο με γνώση και εμπειρία σε εργατικές διεκδικήσεις. Το σωματείο συμφώνησε να προσλάβει τη δικηγόρο που πρότειναν οι εργαζόμενοι στα γραφεία της εταιρείας, ουσιαστικά οι διευθυντές.

H απόφαση αυτή αποδείχθηκε λάθος γιατί εγκλώβισε το σωματείο για μήνες στις επιδιώξεις των διευθυντών και των δικηγόρων:

Τις μέρες εκείνες επρόκειτο να εκδικαστούν οι απαιτήσεις των εργαζομένων για τα δεδουλευμένα. Στην Αθήνα,  για τους εργαζόμενους των Γραφείων, στα Μελίσσια και στη Θήβα, για τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο του Σχηματαρίου.

Μετά από συμβουλή της εργατολόγου η δίκη των εργαζομένων στα γραφεία που θα γινόταν στην Αθήνα αναβλήθηκε. Αντίθετα οι εργαζόμενοι του εργοστάσιου προχώρησαν στη δίκη τον Ιούλιο του 2012 στη Θήβα, κερδίζοντας τέσσερις μισθούς, με τον πρώτο δικηγόρο, ο οποίος αμέσως μετά αντικαταστάθηκε.

Τον Αύγουστο του 2012 η εργατολόγος, ήρθε σε συμβιβαστική συμφωνία με τους δικηγόρους της εργοδοσίας.  Ήταν η πιο εύκολη και γρήγορη «δικαστική» λύση, αφού η άλλη λύση, κατασχέσεις και πλειστηριασμοί, κοστίζουν σε χρήμα και θέλουν περισσότερο χρόνο για να δώσουν κάποιο αποτέλεσμα. Αποτελούσε όμως λύση ο πλειστηριασμός για τους εργάτες; Εκτός από λίγο χρόνο και κάποιο χαρτζιλίκι από τα πλειστηριασμένα στοιχεία τι άλλο θα κέρδιζαν;

Η συμφωνία προέβλεπε παραχώρηση στους εργαζόμενους  του στοκ του εργοστασίου, ενώ οι εργαζόμενοι θα πάγωναν τις δικαστικές διεκδικήσεις τους για επιδίκαση υπερημεριών και αποζημιώσεων. H αρχική συμφωνία έληγε στα μέσα Οκτωβρίου του 2012 παρατείνεται όμως με συναίνεση των δυο πλευρών. Ταυτόχρονα παπαγαλάκια μιλούσαν για επενδυτές που  έρχονταν και θα άνοιγαν το εργοστάσιο. Η εργατολόγος βέβαια έχει πληρωθεί προκαταβολικά τα έξοδα για τις δίκες που κατά τη κρίση της θα χρειασθούν για να λήξει η υπόθεση. Έχει επίσης πάρει προκαταβολικά τα έξοδα που κατά την κρίση της θα χρειασθούν  για να διεκδικήσει για τους εργαζόμενους χρέη τρίτων προς την εταιρεία. Χρέη που ούτε οι ιδιοκτήτες μπόρεσαν να πάρουν.

Οι εργαζόμενοι εγκλωβίστηκαν έτσι στην παγίδα. Παγώνοντας ουσιαστικά οποιαδήποτε μορφή αγωνιστικής πάλης και διεκδίκησης. 

Από το φθινόπωρο και μέχρι το τέλος του χειμώνα πραγματοποίησαν φορτώσεις από το στοκ. Τα χρήματα από τις φορτώσεις μαζί με το επίδομα επίσχεσης πρόσφερε για κάποιους μήνες ένα εισόδημα στους εργαζόμενους.

Όμως φοβόμαστε ότι ήρθε η ώρα οι εργαζόμενοι να πληρώσουν το τίμημα της συμφωνίας.

Εδώ και λίγες εβδομάδες η εργοδοσία έχει πληροφορήσει τους εργαζόμενους  ότι επειδή μέσω των φορτώσεων έχει πληρώσει το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που τους οφείλει, τους τέσσερις μισθούς δηλαδή που τους έχουν επιδικαστεί στη Θήβα τον Ιούλιο του 2012,  ζητάει για να συνεχίσει να επιτρέπει τις φορτώσεις, να παρατείνει δηλαδή τη συμφωνία, το 50% από τα τιμολόγια των επόμενων φορτώσεων. Ταυτόχρονα η δικηγόρος αμείβεται παίρνοντας ποσοστά από τις πωλήσεις των φορτίων. Η νέα πρόταση της εργοδοσίας μειώνει δραματικά τα έσοδα των εργαζομένων από τις φορτώσεις. Επιπλέον η παράταση της συμφωνίας, έχει απαλλάξει έστω και προσωρινά ( λόγο του συμβιβασμού εργαζομένων-εργοδότη και της χρονοβόρας δικαστικής διαδικασίας που επιτείνεται από τις  αναβολές και τις συνεχώς αυξανόμενες υποθέσεις εργατικών διαφορών που δημιουργούν κορεσμό στα πινάκια των δικαστηρίων) τους εργοδότες από τις επιπλέον οφειλές προς τους εργαζόμενους.  Οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλες αποφάσεις που να τους επιδικάζουν χρήματα από υπερημερίες και αποζημιώσεις και η εκδίκαση αυτών των  απαιτήσεις μεταφέρεται σε αόριστο μελλοντικό χρόνο.

Όπως είναι φυσικό δημιουργούνται έντονες ανησυχίες στους εργαζόμενους, από τη στιγμή που η πραγματική ανεργία καλπάζει, με 2εκ ανέργους και επισφαλείς εργαζόμενους ενώ οι πραγματικές λύσεις, επενδύσεις με απασχόληση που να εξασφαλίζει την διαβίωση τους. δεν εμφανίζονται στον ορίζοντα.

Αφού η «χρυσή αγελάδα» ψόφησε, πόσο θα τους συντηρήσει το κουφάρι της;

Στην συνέλευση που έγινε στις αρχές Απριλίου οι εργαζόμενοι ζήτησαν από την εργατολόγο να τους κάνει δικαστική απόλυση καθώς το επίδομα επίσχεσης τελειώνει. Η εργατολόγος ενώ παλαιότερα είχε η ίδια τονίσει αυτήν την δυνατότητα, πρόβαλε προσκόμματα. Η απόλυση φαίνεται ελκυστική εξέλιξη αυτή την στιγμή για πολλούς εργαζόμενους καθώς θα τους εξασφαλίσει επίδομα ανεργίας για το επόμενο 12μηνο.   Η εργατολόγος ζήτησε από τους εργαζόμενους να περιμένουν λίγες εβδομάδες ακόμα γιατί υπάρχουν υποψήφιοι επενδυτές οι οποίοι θα επαναλειτουργήσουν την εταιρεία

Οι εργαζόμενοι της PLEXACO πρέπει να απεγκλωβιστούν άμεσα από τέτοια ψευτοδιλήμματα.

Χρειάζεται τώρα άμεσα ο συντονισμός με άλλα σωματεία της περιοχής, κοινές δράσεις κτλ. Τέτοια πρόθεση βέβαια αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Η κατάσταση όμως για τους εργαζόμενους σύντομα θα γίνει πιεστική. Πότε θα έχουν οι εργαζόμενοι δικαστικές αποφάσεις που να κατοχυρώνουν τις δίκαιες απαιτήσεις τους .

https://ergatis.wordpress.com

Tον περασμένο Γενάρη είχε συλληφθεί ο διευθύνων σύμβουλος για χρέη προς το ΙΚΑ:

…στα Μελίσσια συνελήφθη από αστυνομικούς του Τ.Α. Μελισσίων 43χρονος διευθύνων σύμβουλος Ανώνυμης Εταιρείας για μη καταβολή εισφορών στο ΙΚΑ ύψους 490.783,31 ευρώ. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές εξαγωγικές βιομηχανίες που δραστηριοποιείται στην παραγωγή εύκαμπτων πλαστικών σωλήνων.

Οπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας, «με πωλήσεις σε περισσότερες από 50 χώρες και των 5 ηπείρων, τα προϊόντα της Plexaco ξεχωρίζουν για την κορυφαία τους ποιότητα και την πρωτοποριακή τους τεχνολογία…Παράλληλα, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία της, η Plexaco δραστηριοποιείται και στην πώληση τεχνολογίας σε άλλες χώρες, είτε με τη μορφή «turn key» είτε με την ίδρυση κοινοπρακτικών εταιρειών».

Πάντως, η εταιρεία αντιμετωπίζει τον τελευταίο καιρό οικονομικά προβλήματα που μάλιστα είχαν προκαλέσει κινητοποιήσεις εργαζομένων για μη καταβολή δεδουλευμένων.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63762147

Πριν από 6 χρόνια, δείτε τι γραφόταν για τον συγκεκριμένο:

ΕΛ. ΧΙΩΤΗΣ
Μετά τους σωλήνες θέλει να γίνει τσιμεντάς
Ο ιδιοκτήτης τής Plexaco φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει στην τσιμεντοβιομηχανία και στην καπνοβιομηχανία
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  25/03/2007 00:00
Μετά τους σωλήνες θέλει να γίνει τσιμεντάς
Ο κ. Ελ. Χιώτης

Επί εποχής Αριστόβουλου Πετζετάκι, όταν η κορυφαία βιομηχανία πλαστικών σωλήνων που έβγαλε ποτέ η Ελλάδα ήταν ακόμη στις δόξες της, ήταν ο κινητήριος μοχλός της εξαγωγικής της επέκτασης στις ΗΠΑ. Ωσπου αναζήτησε καλύτερη τύχη στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες και ασχολήθηκε στη συνέχεια με το διεθνές εμπόριο, για να καταλήξει στη Βαγδάτη «λύνοντας και δένοντας» για πολλά χρόνια σε πολλούς τομείς του εξαγωγικού εμπορίου του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν. Δεν υπάρχει, λέγεται, χώρα στην οποία να μην έχει πουλήσει κάτι ο κ. Ελ. Χιώτης, ο εδώ και κάποιους μήνες νέος ιδιοκτήτης τής – βραβευμένης από το ΕΒΕΑ για τις τεχνολογικές και εξαγωγικές επιδόσεις της – εταιρείας παραγωγής πλαστικών σωλήνων Plexaco.

Ο κ. Ελ. Χιώτης, όπως «κυκλοφορεί» στην πιάτσα των βιομηχάνων του χώρου του οι οποίοι κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα περιμένοντας να δουν πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση της βαριά λαβωμένης μεγαλύτερης ελληνικής βιομηχανίας πλαστικών σωλήνων, πρόκειται να γίνει ο «νέος Πετζετάκις».

Ο ίδιος το αρνείται ή μάλλον, όπως αναφέρει, ευχήθηκε στον κ. Γ. Πετζετάκι να τα καταφέρει υποσχόμενος «κάθε βοήθεια, αν χρειαστεί». Στις τράπεζες όμως που χρηματοδοτούν την Plexaco αυτό καταλαβαίνουν. Φέρεται μάλιστα να είπε ότι σε ελάχιστα χρόνια «η εταιρεία μας θα υπερβαίνει σε τζίρο τα εξήντα εκατομμύρια ευρώ», αν και οι πωλήσεις της τον χρόνο που πέρασε ήταν-δεν ήταν εννέα εκατομμύρια ευρώ. Δεν μιλάει όμως μόνο για την ελληνική Plexaco, αλλά για έναν όμιλο Plexaco που θα διαθέτει εργοστάσια σχεδόν σε κάθε ήπειρο. Ηδη η ελληνική εταιρεία δημιούργησε θυγατρική βιομηχανική μονάδα στη Βουλγαρία και το ίδιο σχεδιάζει να κάνει έπειτα από μερικούς μήνες στην Αίγυπτο για να καλύψει την περιοχή του Μαγκρέμπ, ίσως και στην Τουρκία και στην Ουκρανία. «Τα σχέδιά μας για την ανάπτυξη στον κλάδο των πλαστικών σωλήνων είναι πολλά και προς το παρόν δεν είναι όλα ανακοινώσιμα» σημειώνει.

Γεγονός είναι ότι η ελληνική Plexaco αυτήν την περίοδο είναι η μόνη βιομηχανία στον κλάδο της, αν όχι σε ολόκληρη τη μεταποίηση, που αυξάνει από τρεις σε τέσσερις τις βάρδιές της ώστε να μη σταματά καθόλου. «Εξαπλωνόμαστε διεθνώς, αλλά και πάλι δεν θα μπορέσουμε με το σημερινό παραγωγικό δυναμικό μας να ανταποκριθούμε στη μεγάλη ζήτηση» αναφέρουν ο κ. Ελ. Χιώτης και ο γιος του κ. Σταμ. Χιώτης, οι οποίοι κατέχουν το σύνολο των μετοχών της και δεν κρύβουν ότι θα ήθελαν κάποια στιγμή να δουν την Plexaco να διαβαίνει την πύλη της Σοφοκλέους.

Στα Οινόφυτα, σε χώρο που συνορεύει με τις υπάρχουσες μονάδες της, η επιχείρηση αγόρασε δεκάδες στρέμματα και ξεκινά μια μεγάλη επένδυση για να πολλαπλασιάσει την παραγωγική της δυναμικότητα. «Θα δαπανήσουμε μερικά εκατομμύρια ευρώ με τη βεβαιότητα ότι θα πιάσουν τόπο και θα κάνουν την Plexaco μεγάλη» λένε.

Ο,τι και αν γίνει όμως τελικά με τα μεγαλεπήβολα σχέδια του κ. Ελ. Χιώτη στον κλάδο των πλαστικών σωλήνων, άλλος είναι ο λόγος για τον οποίο σε ορισμένες τράπεζες «ξύνουν το κεφάλι τους» γι’ αυτόν.

Μερικοί κάνουν λόγο για έναν φερέγγυο αλλά και δαιμόνιο αν όχι μυστήριο έμπορο-επιχειρηματία, ο οποίος είναι ιδιαίτερα γνωστός στη διεθνή αγορά των τσιγάρων και διακινεί πολυειδή προϊόντα σε ολόκληρο τον κόσμο με εξαιρετική άνεση. Ο ίδιος φέρεται να είναι ο ιδιοκτήτης πέντε σημάτων τσιγάρων που παράγονται κυρίως στη Βουλγαρία και κάνουν θραύση στην Υποσαχάρια Αφρική. Σε άλλους επιχειρηματικούς κύκλους γίνεται λόγος για έναν «κλασικό πολυμήχανο έλληνα μεταπράτη που είναι ικανός να πουλάει παγάκια στους Εσκιμώους» και ο οποίος πάντως ήταν αντιπρόσωπος πολύ γνωστών διεθνών οίκων σε διάφορες χώρες. Αλλοι επίσης του καταλογίζουν ότι «προχωρά σε συγκρούσεις ακόμη και με πανίσχυρα καρτέλ» εξασφαλίζοντας προηγουμένως πολιτική υποστήριξη.

Αυτή του χρειάστηκε ίσως για να εξασφαλίσει πρόσφατα, σύμφωνα με πληροφορίες, άδεια δημιουργίας μεγάλου τερματικού σταθμού εισαγωγής, ενσάκισης και διανομής τσιμέντου στο νέο λιμάνι της Καβάλας. Ο ίδιος «κρύβεται», σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, πίσω από μια εταιρεία με την επωνυμία Θάλεια, η οποία με μεγάλη επιμονή κέρδισε τη σχετική άδεια. Είχε επιχειρήσει να κάνει το ίδιο και πριν από 15 χρόνια, επίσης στην Καβάλα, αλλά είχε «σπάσει τα μούτρα του» καθώς είχε κατηγορηθεί, απλώς με εικασίες, ότι εξυπηρετούσε «τουρκικά συμφέροντα».

Ο ίδιος πριν από αρκετά χρόνια συνεργαζόταν εμπορικά με τους έλληνες παραγωγούς τσιμέντου και είχε αγοράσει φορτία του Ηρακλή για τις ΗΠΑ και του Τιτάνα για το Ομάν και το Σουδάν. Λέγεται ότι έχει ήδη υπογράψει ισχυρά συμβόλαια με τσιμεντοβιομηχανίες της Ουκρανίας, της Τουρκίας και της Αιγύπτου για τον ακώλυτο εφοδιασμό του πρώτου σταθμού του με τσιμέντο έπειτα από μερικούς μήνες.

Ο άλλοτε μάνατζερ διεθνών πωλήσεων της Πετζετάκις φέρεται να συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις με τους μετόχους της μικρότερης ελληνικής καπνοβιομηχανίας, για την εξαγορά της. Και πάλι όμως «είναι νωρίς να πούμε κάτι…» επιμένει. Σκοπεύει, κατά πληροφορίες, να εξαγοράσει την εταιρεία Γεωργιάδης.

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=179935

H εταιρεία μπήκε τον Απρίλη του 2013 σε διαδικασία ρύθμισης χρεών μέσω του άρθρου 99

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: