Το σενάριο των μπάτσων εναντίον του Θοδωρή Σίψα

Μέρες τώρα βλέπουμε το πλέον γελοίο μπατσοσενάριο να παίρνει δρόμο προς το δικαστήριο ενοχοποιώντας το Θοδωρή σαν δράστη του εμπρησμού της Marfin στις 5/5/2010. Θα μας  ήταν εύκολο να βγάλουμε ένα κείμενο αλληλεγγύης και αν τελειώσουμε με το θέμα αλλά αυτό δεν βοηθάει τον Θοδωρή ούτε τον συγκατηγορούμενό του. Παραθέτουμε δύο ομάδες δημοσιευμάτων, η πρώτη είναι τα μπατσοσενάρια που έγιναν δημοσιεύματα από τον συνεργαζόμενο με τη χούντα καθεστωτικό τύπο, και η δεύτερη αφορά αντιπληροφόρηση από αλληλέγγυους και κινηματικά μέσα.

Μέλη του σκληρού πυρήνα των αντιεξουσιαστών είναι οι δύο φερόμενοι ως δράστες των δολοφονικών επιθέσεων στην  τράπεζα Marfin…Τρία χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση οι αρχές κατάφεραν να ταυτοποιήσουν τους δράστες οι οποίοι με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών παραπέμπονται σε δίκη.

Σύμφωνα με το βούλευμα, δράστης της επίθεσης στην τράπεζα είναι ο Θεόδωρος Σίψας, ο οποίος και παραπέμπεται να δικαστεί για τα εγκλήματα της «ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως τελεσθείσας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, κατά συναυτουργία και κατά συρροή τετελεσμένης και εν απόπειρα, της εκρήξεως εκ της οποίας επήλθε θάνατος και κίνδυνος για ανθρώπους και ξένα πράγματα, της κατασκευής και κατοχής εκρηκτικής βόμβας και της απρόκλητης φθοράς ξένης περιουσίας δια εκρήξεως από πρόσωπο που είχε καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του».

Ως υπαίτιος στο βιβλιοπωλείο Ιανός κατηγορείται ο Παύλος Αντρέεβ ο οποίος βαρύνεται με τα αδικήματα της «απόπειρας ανθρωποκτονίας τελεσθείσας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, της εκρήξεως εκ της οποίας μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πρόσωπα και ανθρώπους, της κατασκευής και κατοχής εκρηκτικής βόμβας και της απρόκλητης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας δια εκρήξεως από πρόσωπο που είχε καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του».

Πώς έγινε η επίθεση στη Marfin

Στη σελίδα 29 του βουλεύματος περιγράφεται πως ο βασικός κατηγορούμενος Θεόδωρος Σίψας…»Ενεργώντας κατόπιν συναποφάσεως με κοινή δράση και κοινό ανθρωποκτόνο δόλο, με άλλους δύο εισέτι δράστες, σε κατάσταση ψυχικής ηρεμίας και γνωρίζοντας ότι εντός του επί της οδού Σταδίου αριθ. 23 στην Αθήνα κείμενου διώροφου κτιρίου ευρίσκοντο άνθρωποι, αφού εις εκ των δύο αυτών αγνώστων δραστών έθραυσε τους υαλοπίνακες της προσόψεως του εν λόγω διώροφου κτιρίου…και ο έτερος δράστης περιέβρεξε με εύφλεκτο υγρό εσωτερικά, τμήμα της αριστερής πλευράς του ισόγειου χώρου του εν λόγω κτιρίου, ο Θ. Σίψας εκσφενδόνισε εντός του κτιρίου αυτού ενεργοποιημένο αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό – βόμβα μολότοφ, προξενώντας έκρηξη και εντεύθεν πυρκαγιά εντός του ως άνω κτιρίου, εξαιτίας της οποίας ως μοναδικής ενεργούς αιτίας επήλθε ο θάνατος της Αγγελική Παπαθανασίου, της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσάκαλη».

Σύμφωνα με τους δικαστές, ο κατηγορούμενος μαζί με τους δύο ακόμα άγνωστους δράστες είχε πρόθεση όχι μόνο να σκοτώσει τους τρεις αλλά και τους «ευρισκόμενους εντός του εν λόγω διώροφου κτιρίου», δηλαδή 24 άτομα. Το ότι δεν το πέτυχε, δεν οφείλεται, λένε οι δικαστές, σε δική του βούληση αλλά σε εξωτερικά εμπόδια.

Οι δικαστές σημειώνουν πως οι επιθέσεις ήταν σχεδιασμένες βήμα βήμα και υπήρχε ολόκληρη ομάδα που εκτελούσε το σχέδιο εφοδιασμένη με ξύλα, ρόπαλα, βαριοπούλες και σακίδια ωμοπλάτης και είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Η εν λόγω ομάδα λίγο πριν την επίθεση είχε συνάντηση στο μέσο της Σταδίου όπου και συντόνισε τις επιθέσεις.    .

Στη συνέχεια η ομάδα έσπασε σε δύο κομμάτια, μία με τέσσερις δράστες οι οποίοι και επιτέθηκαν στον Ιανό και μία ακόμα αποτελούμενη από τρεις -και υπό τον προστατευτικό κλοιό άλλων- η οποία κινήθηκε κατά της Marfin. Στην ομάδα, αυτή, όπως σημειώνεται στο βούλευμα συμμετείχε και μια ξανθιά γυναίκα.

Πώς έγινε η επίθεση στον Ιανό

Κατά τους δικαστές ο ένας από την ομάδα που κινήθηκε κατά του Ιανού έσπασε την τζαμαρία με  βαριοπούλα και οι υπόλοιποι τρεις έριξαν τις βόμβες μολότοφ τις οποίες μάλιστα έφτιαξαν επί τόπου.

Μάλισα, όπως αναφέρεται στο βούλευμα που αποκαλύπτει η Real News ένα άτομο από την ομάδα που κινήθηκε κατά του Ιανού φώναξε «θα σας κάψω» και αφενός εκσφενδόνισε μέσα στο βιβλιοπωλείο τον εκρηκτικο μηχανισμό και περιέλουσε με βενζίνη ένα άτομο που μάλιστα οι δικαστές κατονομάζουν. Ολα αυτά ενώ οι γύρω του τον προέτρεπαν να μην ρίξει τον εκρηκτικό μηχανισμό καθώς θα κινδύνευαν ανθρώπινες ζωές.

Με ανάλογο τρόπο περιγράφεται ότι έγινε και η επίθεση στο κτίριο της Marfin όπου βρήκαν το θάνατο ένας άνδρας και δυο γυναίκες μια εκ των οποίων ήταν, μάλιστα και έγκυος.

Σκληροί αντιεξουσιαστές οι δράστες

Σύμφωνα με τη Real News οι δύο δράστες είναι σκληροί αντιεξουσιαστές οι οποίοι μάλιστα έχουν προσαχθεί δεκάδες φορές στην κρατική ασφάλεια κατά τη διάρκεια επεισοδίων μπαχαλάκηδων στο κέντρο της Αθήνας. Μάλιστα, τα ονόματά τους κατεγράφησαν σε πληροφοριακό σημείωμα της Αντιτρομοκρατικής γιατί είχαν στενές σχέσεις με τρεις από τους μετέπειτα προφυλακισμένους για συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς.

Το δημοσίευμα μπάζει από παντού, οι δράστες έβγαλαν μπετόνι, χωνί, στουπί κλπ και έφτιαξαν επιτόπου τη μολότωφ, ενώ μετά πήραν το δοχείο και μπουγέλωσαν κάποιον εκεί μέσα. Το σενάριο δεν στέκει καν, αφού οι μάρτυρες του Ιανού παρουσιάζονται σχεδόν τυφλοί και δνε βλέπουν την απειλή που περιγράφουν.
Πριν λίγους μήνες το δικαστήριο έκρινε ενόχους για παραλείψεις στο σύστημα πυρασφάλειας της τράπεζας καθώς και για την έλλειψη αποφάσεων για την ασφάλεια των εργαζομένων τον διευθύνοντα σύμβουλο της Marfin Κωνσταντίνο Βασιλακόπουλο, τον υπεύθυνο ασφαλείας του κτιρίου Εμμανουήλ Βελονάκη και την διευθύντρια του καταστήματος Άννα Βακαλοπούλου, ενώ αθώωσε την υποδιευθύντρια του καταστήματος Αναστασία Κούκου.

Παλιότερα τα στοιχεία δεν ήταν αρκετά

Δύο ύποπτοι είχαν συλληφθεί και απολογηθεί για τις την υπόθεση στην αρχή του χρόνου και οι δύο είχαν αφεθεί ελεύθεροι μετά την διαφωνία ανακριτή και εισαγγελέα. Ο ανακριτής είχε υποστηρίξει ότι δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία και την κράτησή τους και είχε επιβάλλει περιοριστικούς όρους απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και τακτικής εμφάνισής του στο αστυνομικό τμήμα.

Ο Σίμος ήξερε

Αίσθηση είχε προκαλέσει πριν από λίγες ημέρες η τηλεοπτική εμφάνιση του Σίμου Κεδίκογλου, στην οποία είχε αναφερθεί στους δράστες της Marfin. Όταν ο δημοσιογράφος του είχε επισημάνει ότι δεν υπήρχε καμία εξέλιξη στην υπόθεση ο κύριος Κεδίκογλου είχε αντιτείνει ότι σύμφωνα με τις δικές του πληροφορίες οι δράστες είχαν ταυτοποιηθεί και ότι οι ευθύνες θα αποδίδονταν. Δημιουργούνται έτσι ερωτηματικά για το πότε είχε σχηματιστεί το βούλευμα του Πλημμελειοδικίου και γιατί η εξελίξεις έρχονται τώρα που η Marfin βρίσκεται καθημερινά στα χείλη της δεξιάς πτέρυγας της Νέας Δημοκρατίας.

Εκεί είναι και η αιτία που το καθεστώς χρησιμοποιεί την υπόθεση ακόμα: Χειραγωγεί το εργατικό κίνημα και μοιράζει ενοχές για καμένα μαγαζάκια και αγέννητα βρέφη. Ο μικροαστισμός κάνει τα υπόλοιπα…Εδώ και τρία χρόνια παραμένει πάνω-κάτω η ίδια χούντα στην εξουσία, βασισμένη σε ψέματα.
…..για τον φερόμενο ως δράστη (έναν από τους τρεις) Θεόδωρο Σίψα που κατονομάζει το βούλευμα, έχουν «δεθεί» μεσω τηλεφωνικών υποκλοπών σχέσεις του με τον ΣΥΡΙΖΑ, γράφει το defencenet.Η κυβέρνηση φωτογραφίζει τους εν λόγω κατηγορούμενους ως έχοντες σχέση και πολιτική συγγένεια με τον ΣΥΡΙΖΑ και βέβαια ο τελευταίος αντιδρά προ του κινδύνου να βρεθεί κανένα «αδέσποτο» καταστατικό όπως το … Σύνταγμα των Κορυσχάδων το οποίο κείμενο δημοσίως έχει ασπαστεί το κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ Ρ.Δούρου και να τους συλλάβουν για σχεδιαζόμενη ανατροπή του πολιτεύματος.

Προειδοποίηση στο Μέγαρο Μαξίμου «να μην παίζει παιχνίδια με τη φωτιά» απευθύνει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στην εφημερίδα «RealNews» και δηλώνει πως «ορισμένοι ακραίοι, που – δυστυχώς – είναι άνθρωποι του Αντώνη Σαμαρά, μηχανεύονται προβοκάτσιες και σχέδια αποσταθεροποίησης».

http://www.eglimatikotita.gr

Εδώ η υπόθεση πήρε άλλη τροπή και επεκτάθηκε στο ΣΥΡΙΖΑ ανακατεύοντας και άσχετους ανθρώπους.

 

 

Που βρίσκεται η αλήθεια? Ο Θοδωρης και οι δύο συγκατηγορούμενοι ευθύνονται για το θάνατο τρομαγμένων εργαζόμενων στη Marfin?

Στην παραπάνω συνέλευση δόθηκαν αρκετά στοιχεία στη δημοσιότητα, αλλά τα κρατικοδίαιτα μέσα ενημέρωσης δεν ανακοίνωσαν-έγραψαν τίποτα.

 

Στις 09/12/2013 έχει οριστεί η δίκη του συντρόφου μας Θοδωρή Σίψα, που κατηγορείται για τον εμπρησμό της τράπεζας Marfin, κατά τη διάρκεια της μεγαλειώδους πορείας την 5η Μάη του 2010. Η εκδήλωση διεξάγεται στο πλαίσιο ενημέρωσης, σχετικά με την υπόθεση, την έκφραση της αλληλεγγύης μας στον σύντροφο που διώκεται και με βασική επιθυμία την διεξαγωγή συζήτησης και ανταλλαγής σκεπτικών σχετικά με το συνολικό πολιτικό πλαίσιο που την απαρτίζει.

Η εν λόγω δίωξη αποτελεί την πλέον απροκάλυπτη αστυνομικο-δικαστική σκευωρία απέναντι σε όποιον κι όποια αγωνίζεται στο δρόμο. Οι κρατικές μεθοδεύσεις πάνω στις οποίες στοιχειοθετείται το κατηγορητήριο αποτελούν μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή της εξουσίας να στοχοποιήσει ολόκληρο τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο και να ενοχοποιήσει το Θοδωρή και να τρομοκρατήσει όσους συνεχίσουν να αντιστέκονται.

Στη θέση του Θοδωρή θα μπορούσε να βρίσκεται και να διώκεται οποιοδήποτε άτομο συμμετείχε στην πορεία της 5ης Μάη.

… Το 2010 αποτέλεσε χρονιά κατά την οποία η συσσωρευμένη κοινωνική οργή αρχίζει να εκφράζεται δυναμικά μέσα σε ένα περιβάλλον κοινωνικο-πολιτικών αλλαγών και ευθείας επίθεσης από την πλευρά του κράτους. Οι γενικές απεργίες εμφανίζουν έντονα συγκρουσιακά χαρακτηριστικά, που είτε υιοθετούνται, είτε επιδοκιμάζονται από τη μεγάλη μερίδα του κόσμου που συμμετείχε σε αυτές. Παρά την έντονη καταστολή από την πλευρά του κράτους, του κεφαλαίου  και των αστυνομικών δυνάμεων (ξύλο σε διαδηλωτές, συλλήψεις, προληπτικές προσαγωγές, εφαρμογή του κουκουλονόμου) ο κόσμος επιλέγει να μείνει δυναμικά στον δρόμο και να αναβαθμίζει σταδιακά τις άνευρες συγκεντρώσεις σε μαχητικές πορείες.

Την 5η Μάη του 2010 η δυναμική αυτή κορυφώνεται και αναδεικνύεται η ένταση με την οποία θα διεξαγόταν η κοινωνική και ταξική σύγκρουση. Μια από τις μαζικότερες και πιο συγκρουσιακές πορείες από την μεταπολίτευση και μετά. Ημέρα ψήφισης του πρώτου μνημονίου και της ένταξης της χώρας στην τρόικα.

Η κοινωνική οργή, απέναντι σε αποφάσεις λεηλασίας της ζωής μας, κάτω από το πέπλο της «εθνικής σωτηρίας», ξεχειλίζει ανάμεσα στις διακόσιες χιλιάδες διαδηλωτών που κατέβηκαν στον δρόμο. Χαρακτηριστικό σημείο της πορείας η προσπάθεια περικύκλωσης και εισβολής στο κοινοβούλιο. Επί ώρες ο κόσμος παραμένει επίμονα στο δρόμο και συγκρούεται με τις δυνάμεις καταστολής παρά το πλήθος δακρυγόνων, κρότου λάμψης, τις διμοιρίες των ΜΑΤ και τις δολοφονικές επιθέσεις από τις μηχανοκίνητες ομάδες δέλτα. Καθιστά έτσι απόλυτα σαφές πως η κοινωνική συναίνεση είναι υπερβολικά εύθραυστη.

Η μεγαλειώδης πορεία ανακόπτεται απότομα, όταν γίνεται γνωστό πως τρεις εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους από αναθυμιάσεις, λόγω εμπρησμού της τράπεζας Marfin. Το τραγικό αυτό γεγονός παγώνει τις διαθέσεις του κόσμου που προσπαθούσε να αντιληφθεί τι συνέβη και σήμανε τελικά το τέλος μιας πολλά υποσχόμενης διαδήλωσης.

Το κράτος, ανήμπορο να διαχειριστεί το εξεγερσιακό κλίμα, που είχε διαμορφωθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή, βρίσκει πάτημα στο θάνατο των 3 υπαλλήλων της Marfin και ξεκινά μια, τόσο θεαματική, όσο και κατασταλτική διαχείριση. Οι δυνάμεις καταστολής ξεκινούν μαινόμενες επιχειρήσεις εκκένωσης του δρόμου από τους διαδηλωτές μέσα σε ένα κλίμα απαγόρευσης κυκλοφορίας. Ακολουθούν μαζικές προσαγωγές από τους δρόμους του κέντρου μέχρι τα Εξάρχεια, τα οποία δέχονται σφοδρή επίθεση, με ξυλοδαρμούς διαδηλωτών και επιθέσεις από ομάδες ΔΕΛΤΑ. Το πολεμικό σκηνικό ολοκληρώνεται με την εισβολή των μπάτσων και την εκκένωση της κατάληψης «Χώρος Ενιαίας Πολύμορφης Αναρχικής Δράσης» στην οδό Ζαΐμη και την αστυνομική επίθεση στα γραφεία του Δικτύου, στην οδό Τσαμαδού, προκαλώντας εκτεταμένες φθορές. Παράλληλα, τα ΜΜΕ «σπάνε» την απεργία που είχαν κηρύξει και αρχίζουν να προβάλλουν μεμονωμένα το γεγονός εξαπολύοντας ένα μανιασμένο κυνήγι ενάντια στον «εσωτερικό εχθρό» και αναζητώντας σε αυτόν δολοφόνους.

Δεν ήταν καθόλου τυχαία η επιλογή του κράτους και των ΜΜΕ να αποκρύψουν στοιχεία για την έλλειψη πυρασφάλειας του κτιρίου και τις ευθύνες των αφεντικών, που υποχρέωσαν τους εργαζόμενους να παραμείνουν στην τράπεζα, σε ημέρα γενικής απεργίας και μάλιστα σε ένα υποκατάστημα που βρισκόταν στο κέντρο των γεγονότων και των ταραχών. Ευθύνες, που για να κρατηθούν κάπως τα προσχήματα, αποδόθηκαν δικαστικά στα διευθυντικά στελέχη της τράπεζας, αφήνοντας τον Βγενόπουλο απ’ έξω.

Ένα τέτοιο γεγονός, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να μείνει ανεκμετάλλευτο, από την πλευρά της εξουσίας. Ήταν άλλη μια καλή ευκαιρία να χρησιμοποιήσει το θάνατο 3 ανθρώπων προσπαθώντας να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερα από τη διαχείρισή του. Με βασική πλατφόρμα, την ποινικοποίηση και την καταστολή του Α/Α χώρου και κατ’ επέκταση την τρομοκράτηση οποιουδήποτε σκέφτεται να σηκώσει κεφάλι.

Η νομική εμπλοκή των 3 συντρόφων μας με την υπόθεση γίνεται με ένα «ανώνυμο» σημείωμα, που φτάνει στην ασφάλεια, στο οποίο οι σύντροφοι υποδεικνύονται ονομαστικά, με διευθύνσεις, αριθμούς κινητών και πινακίδες οχημάτων και χρεώνονται όχι μόνο τις επιθέσεις στο υποκατάστημα της Marfin και στο βιβλιοπωλείο Ιανός, αλλά και τις συγκρούσεις στην Κερατέα.

Στις 29 Απρίλη του 2011, ένα χρόνο μετά τα γεγονότα της 5ης Μάη, με μοναδικό στοιχείο το σημείωμα αυτό, οι 3 σύντροφοι και ένα ακόμη άτομο απαγάγονται από την Ασφάλεια όπου και κρατούνται για πάνω από 10 ώρες, ενώ παράλληλα αρχίζει να ξεδιπλώνεται ένα άσχημα στημένο παιχνίδι στις πλάτες τους. Τα  Μ.Μ.Ε. ξεκινούν τις θριαμβολογίες και τις φαμφάρες περί εύρεσης των  ενόχων και για 48 ώρες εξελίσσεται ένα υπερθέαμα λασπολογίας και καταδίκης του Α/Α χώρου.

Τα στοιχεία αποδεικνύονται προφανώς γελοία, σε βάρος των διωκτικών μηχανισμών, με αποτέλεσμα η υπόθεση να ξεφουσκώσει επικοινωνιακά, ενώ οι σύντροφοι δίνουν ανωμοτί καταθέσεις την 5η Μάη του ’11. Μετά τις καταθέσεις ο εισαγγελέας κρίνει τα στοιχεία ανεπαρκή για άσκηση διώξεων και επιστρέφει τη δικογραφία στην ασφάλεια. Οι δημοσιογράφοι που οργίαζαν μέχρι τότε σαν τα κοράκια διαπομπεύοντας τους συντρόφους μας, αλλάζουν γραμμή και αρχίζουν να μιλάνε για στροφή των αστυνομικών αρχών σε άλλα πρόσωπα.

Η δικογραφία θα παραμείνει στην ασφάλεια στάσιμη για περίπου έναν χρόνο, μέχρι την αλλαγή της κατάθεσης ενός ασφαλίτη, που υποστηρίζει πως είναι σύνηθες οι αναρχικοί να αλλάζουν ρούχα στις πορείες, προσπαθώντας έτσι να μπαλώσει τις τεράστιες τρύπες της υπόθεσης. Με το νέο αυτό «στοιχείο» η υπόθεση ανασύρεται πάλι επετειακά και η δικογραφία πηγαίνει εκ νέου στον εισαγγελέα, που την προωθεί με κατηγορίες αυτή τη φορά στην ανακρίτρια.

Τελικά τον Φλεβάρη του ’13 καλείται ο Θοδωρής και στις 5/5/2013 του απαγγέλλονται κατηγορίες και του επιβάλλονται περιοριστικοί όροι, ενώ οι άλλοι δύο σύντροφοι απαλλάσσονται με βούλευμα.

 

Στην περίπτωση του Θοδωρή,

 

Αρκεί ένα ανυπόγραφο σημείωμα από «ανώνυμο πληροφοριοδότη», μια φωτογραφία που απεικονίζει κάποιον με παρόμοιο σωματότυπο και διαφορετικά ρούχα και τα ειρωνικά σχόλια του εισαγγελέα περί αλλαγής ρούχων των αναρχικών στις πορείες, για να στοιχειοθετηθεί μια δικογραφία που στέλνει ένα σύντροφο σε δίκη κατηγορούμενος για τριπλή ανθρωποκτονία και 24 απόπειρες.

Απόσπασμα από το https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1504989

Ο συγκεκριμένος ασφαλήτης αναίρεσε την κατάθεσή του λέγοντας πως ο Θοδωρής Σίψας άλλαξε ρούχα, έκανε την επίθεση και έφυγε με αυτά, αφού πριν τα άλλαξε άλλη μία φορά (!!!)

Σχετικά με το σημείωμα, δείτε το

shmei

Μεταξύ δικηγόρων και δικαστών είναι ευρύτατα γνωστό πως οι ανωνυμες πληροφορίες είναι απλές ανακοινώσεις των μπάτσων που επιδιώκουν μιά καταδίκη.

Η ανακοίνωση της ημερομηνίας έναρξης της δίκης ήλθε στην ουσία να επικυρώσει την πολιτική βούληση της κυβέρνησης να κατασκευαστεί κάποιος ένοχος για την υπόθεση.

Πώς αλλιώς, άραγε, μπορεί να ερμηνευτεί η πρεμούρα του κυβερνητικούεκπροσώπου Σίμου Κεδίκογλου να δηλώσει (3/10/2013) «Σε ότι αφορά την Marfin, έχουν συλληφθεί οι 3 δράστες, έχουν αναγνωριστεί από μάρτυρες, έχουν ταυτοποιηθεί, κι έχουν αφεθεί προσωρινά ελεύθεροι. Αυτή την πληροφόρηση έχω, από επίσημες πηγές…». Πρώτον, μπορεί κατά την κυβέρνηση κάποιος να είναι “δράστης” χωρίς να το έχει κρίνει η δικαιοσύνη; Έτσι αποφαίνεται ο Κεδίκογλου. Δεύτερον, για τον εμπρησμό της Marfin είχαν κατηγορηθεί (αφού είχαν απαχθεί) από την αστυνομία 3αγωνιστές, εκ των οποίων οι δύο απαλλάχθηκαν τον Μάιο του 2012 με εισαγγελικό βούλευμα. Ο Κεδίκογλου, όχι απλώς τους μετέτρεψε σε συλληφθέντες, αλλά τους ταυτοποίησε κιόλας, δικάζοντάς τους παράλληλα. Τρίτον, από τα καταφανέστατα ψέματα που εμπεριέχει η δήλωση, προκύπτει ότι οι “επίσημες πηγές” του Κεδίκογλου δεν είναι κανείς άλλος παρά η ίδια η πολιτική βούληση της κυβέρνησης να κατασκευάσει ενόχους για τη Marfin, προς επιβεβαίωση της “θεωρίας των δύο άκρων”.
Στη θέση του Θοδωρή Σίψα θα μπορούσε να είναι ο κάθε διαδηλωτής που κατέβηκε εκείνη τη μέρα στον δρόμο. Το εφαλτήριο της δίωξής του, το οποίο ήταν ένα ανώνυμο και πλήρως ασυνάρτητο σημείωμα που απέστειλε “πολίτης” στην αστυνομία και του καταλογίζει όχι μόνο την Marfin, αλλά και “τις μολότοφ στην Κερατέα”, αναδεικνύει την πλήρως γελοία και σαθρή βάση πάνω στην οποία έχει κατασκευαστεί το κατηγορητήριο. Αναδεικνύει, επίσης, τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους διώκεται ο Θοδωρής Σίψας.
Επί 3,5 χρόνια η “υπόθεση της Marfin” αποτελεί τον τροφοδότη της απόδοσης συλλογικής ενοχής σε όποιον/α έχει αντισταθεί αυτό το διάστημα στην λυσσαλέα επίθεση κράτους και κεφαλαίου ενάντια στις κοινωνικές κατακτήσεις. Είναι συνολικά στο κίνημα που αποδίδεται το περίφημο κατηγορώ: “ναι, αλλά για την Marfin δεν λέτε τίποτα”. Ο τρόμος που το σύστημα βίωσε την 5η Μάη του 2010 έπρεπε να περάσει στο άλλο στρατόπεδο. Να απο-νομιμοποιηθεί πολιτικά και ηθικά η αντίσταση και η συλλογική κοινωνική αντιβία. Να ποινικοποιηθούν ολόκληροι πολιτικοί χώροι και κινηματικές πρακτικές. «Ναι, το μονοπώλιο της βίας ανήκει μόνο στο δημοκρατικό κράτος και θα σας αλλάξουμε τα φώτα», έγραφε ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Φαήλος Κρανιδιώτης.
Αυτή τη διαχείριση επιδιώκει η εξουσία μέσα από την κατασκευασμένη δίωξη του Θοδωρή Σίψα, εκμεταλλευόμενη χωρίς αιδώ τον θάνατο τριών εργαζομένων. Με την άμεση συνέργεια των ΜΜΕ βανδαλίζει τη ζωή ενός αγωνιστή – δημοσιεύοντας τα στοιχεία του – για να ταΐσει με “ασφάλεια” το ακροδεξιό της ακροατήριο. Λασπολογεί ασύστολα εναντίον πολιτικών χώρων και κοινωνικών κινημάτων με σκοπό να καταστείλει κάθε κοινωνική αντίσταση στα βάρβαρα μέτρα, κάθε αντίπραξη ενάντια στην λεηλασία του κοινωνικού πλούτου.

Ο Θοδωρής Σίψας, ένας εργαζόμενος στις ταχυμεταφορές, ήταν ένας από τους χιλιάδες απεργούς – διαδηλωτές που συμμετείχαν στην πανεργατική απεργία και την συγκέντρωση ενάντια στην ψήφιση του Μνημονίου Ι στις 5/5/2010, η οποία ήταν η πολυπληθέστερη των τελευταίων χρόνων. Δεν έχει καμία σχέση με τις κατηγορίες που του αποδίδονται για τον εμπρησμό του υποκαταστήματος της Marfin στην οδό Σταδίου, που στοίχισε την ζωή σε τρεις ανθρώπους.

Η υπόθεση του Θοδωρή Σίψα είναι μια εξόφθαλμη περίπτωση κατασκευής ενόχων από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, προκειμένου να στοχοποιηθούν για τις πολιτικές τους ιδέες αγωνιζόμενοι άνθρωποι που αντιστέκονται στην εξαθλίωση και τον εκφασισμό της κοινωνίας.

Υπερασπιζόμαστε κάθε συνάδελφο που μπαίνει στο στόχαστρο της κατασταλτικής πολιτικής, λόγω της πολιτικής του ταυτότητας. Καλούμε κάθε σωματείο, συνέλευση γειτονιάς, συλλογικότητα να στηρίξει και να σταθεί αλληλέγγυο έμπρακτα στην υπόθεση του Θοδωρή Σίψα.

Nα μη γίνει ο Θ. Σίψας, ένας συνάδελφος που συναντάμε εδώ και χρόνια στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, το εξιλαστήριο θύμα αυτού του τραγικού γεγονότος. Άμεση παύση κάθε δίωξης εναντίον του. Όχι στην κατασκευή ενόχων, με αγώνες υπερασπιζόμαστε τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες».

Το σωματείο εργαζομένων στη Wind, που δουλεύει ο Θοδωρής Σϊψας

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=402519

 

Ιδιαίτερη σημασία έχει τι λέει ο ίδιος ο Σϊψας:

 

Στις 29/4/2011 η ιστορία ξεκινάει με τις απρόσμενες προσαγωγές μας, τη δικιά μου και άλλων 2 συντρόφων. Απρόσμενες γιατί δεν βασίζονταν σε στοιχεία ή καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων αλλά σε «ανώνυμο σημείωμα» που τόσο «βολικά» έφτασε στα χέρια της αστυνομίας και μας κατονόμαζε εμένα και άλλους 2 συντρόφους, δίνοντας αριθμούς τηλεφώνων και διευθύνσεις.

Μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας από την Κρατική Ασφάλεια και τα Μ.Μ.Ε. προσαγόμαστε, λοιπόν, ενώ ακολουθούν έρευνες σε σπίτια για δήθεν «ευρήματα» και η πολύωρη απομόνωση μου στη Γ.Α.Δ.Α. με χειροπέδες. Ταυτόχρονα άρχισε να πέφτει τόνους η λάσπη εναντίον μας επί δυο μέρες από τα Μ.Μ.Ε. φερέφωνα της Ασφάλειας, που ψευδόμενα μιλούσαν για τη «σύλληψη των εμπρηστών της Μαρφίν». Στη συνέχεια, μου επεφύλαξαν «ξενάγηση» στους ορόφους της Γ.Α.Δ.Α. με προορισμό έναν διαμορφωμένο χώρο αναγνώρισης, απ’ όπου διάφοροι «μάρτυρες» πέρασαν ώστε δήθεν να με αναγνωρίσουν. Ύστερα το βράδυ εκείνης της μέρας μας δόθηκε κλήση για κατάθεση (ανωμοτί) στην Ασφάλεια (όλως τυχαίως για την 5/5/2011!) που αφορούσε το τραγικό γεγονός στην τράπεζα Μαρφίν και την επίθεση στο κατάστημα Ιανός, που συνέβησαν 1 χρόνο πριν, στην απεργιακή κινητοποίηση της 5/5/2010.

Στις καταθέσεις που δίνουμε αρνούμαστε όλες τις κατηγορίες και για τις δύο παραπάνω υποθέσεις. Από τα στοιχεία της δικογραφίας αποδεικνύεται περίτρανα ότι οι κατηγορίες είναι εμφανώς κατασκευασμένες και αστήρικτες. Για ένα περίπου χρόνο η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και ενώ πλησιάζει ο Μάιος του 2012 μας γνωστοποιείται ότι αναμένεται η κλήση μας για κατάθεση στον Ανακριτή. Εκείνη την περίοδο πραγματοποιούνται κινήσεις αλληλεγγύης από συντρόφους και συντρόφισσες. Τελικά, κλήση για κατάθεση σχετικά με την υπόθεση της Μαρφίν στέλνεται μόνο σε εμένα, για την 1η Φεβρουαρίου του 2013.

Μέσα σε κλίμα τρομολαγνείας αρνούμαι όλες τις κατηγορίες δίνοντας κατάθεση, ενώ τα χείλη πολλών επαναλαμβάνουν για άλλη μια φορά τις λέξεις αλήτες-ρουφιάνοι-δημοσιογράφοι αφού αυτοί αναφέρονταν στην υπόθεση, μέσα από δελτία ειδήσεων και εφημερίδες, διαστρεβλώνοντας τη δικογραφία με τις εμετικές «αναλύσεις» τους, παίζοντας επικοινωνιακό παιχνίδι πάνω στους τάφους των τριών νεκρών της Μαρφίν και στοχοποιώντας με ως ένοχο!…

Παρά την προφανή απουσία στοιχείων εναντίον μου, υπήρξε διχογνωμία μεταξύ ανακριτή και εισαγγελέα (έχοντας ο δεύτερος άγνοια σημαντικού μέρους της δικογραφίας) για το ζήτημα της προφυλάκισής μου, οπότε παρέμεινα προσωρινά κρατούμενος στα δικαστήρια της Ευελπίδων περιμένοντας την απόφαση του συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Μετά από πολύωρη αναμονή, αφέθηκα ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και η απαγόρευση συμμετοχής σε οποιαδήποτε πορεία ή διαδήλωση. Οι όροι αυτοί συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι σήμερα και έτσι βρίσκομαι σε ένα άτυπο «καθεστώς ομηρίας».

Στα μέσα Μαΐου έπεσε σαν κερασάκι στην τούρτα η απόφαση του Βουλεύματος που με παραπέμπει σε δίκη για την υπόθεση (ενώ οι σύντροφοι Ν.Λ. και Γ.Π., διωκόμενοι για τις υποθέσεις Ιανού και Μαρφίν αντίστοιχα, απαλλάσσονται από τις κατηγορίες) του εμπρησμού της τράπεζας Μαρφίν και το τραγικό αποτέλεσμα που αυτός είχε, τον θάνατο των τριών υπαλλήλων που βρίσκονταν εντός του καταστήματος.

Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί εγώ ειδικά παραπέμπομαι σε δίκη και με ποια στοιχεία… Από τη δικογραφία αποδεικνύεται περίτρανα, μέσα από καταθέσεις μαρτύρων, φωτογραφικό υλικό και βίντεο από κάμερες, ότι δεν έχω ουδεμία σχέση με καμία επίθεση σε κανένα χρονικό σημείο εκείνης της μέρας στο κέντρο της Αθήνας, όπως έχω αναφέρει παλιότερα μέσα από τα γραφόμενα μου. Στην επιμονή τους η Ασφάλεια και οι δικαστικές αρχές να δείξουν αποτέλεσμα, εστιάζουν σε μένα λόγω ενός εξωτερικού χαρακτηριστικού, κοινού με τον υποτιθέμενο δράστη, που προφανώς είχαν χιλιάδες άλλοι διαδηλωτές εκείνη τη μέρα. Ο δεύτερος λόγος είναι το ότι ανήκω στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο (Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό). Σύμφωνα με το παρανοϊκό τους σκεπτικό: «αφού υπάρχει ομοιότητα σε αυτό το χαρακτηριστικό και είναι αντιεξουσιαστής, τον καθιστούμε ύποπτο». Όπως τα άδεια μπουκάλια μπύρας, όταν βρίσκονται στην κατοχή αντεξουσιαστών, όπως στην περίπτωση της Villa Amalias, είναι υλικά κατασκευής μολότοφ. Προσπαθώντας να κλείσουν όπως-όπως μια σοβαρή υπόθεση, θέλοντας να δείξουν αποτελεσματικότητα στον τομέα της ασφάλειας στοχοποιούν πια οποιονδήποτε συμμετέχει σε διαδηλώσεις και αντιστέκεται στο κράτος έκτακτης ανάγκης…

Παρόλο που είμαι πεπεισμένος ότι σε ένα αμερόληπτο δικαστήριο δεν θα δυσκολευόμουν να αποδείξω την αθωότητά μου, δεν μπορώ να πω ότι αισθάνομαι ήσυχος, γιατί το κράτος έχει δείξει ότι δεν σέβεται τους νόμους που υποτίθεται ότι προασπίζει προκειμένου να ικανοποιήσει το συντηρητικό της κοινό. Τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο ο αναρχικός Κώστας Σακκάς βρίσκεται σε απεργίας πείνας από τις 4/6, ζητώντας την άμεση αποφυλάκισή του. Για όποιον δεν γνωρίζει, ο Κώστας Σακκάς είναι στη φυλακή 3 χρόνια χωρίς να έχει δικαστεί. Το όριο της προφυλάκισης στην Ελλάδα είναι οι 18 μήνες. Για τους αναρχικούς, όμως, φαίνεται ότι ισχύει ένα άτυπο Γκουαντανάμο. Οι νόμοι και οι «τύποι» δεν είναι εμπόδια για τη νεοφασιστική συμμορία που μας κυβερνά. Τρανό παράδειγμα η Villa Amalias που εκκενώθηκε με αστείες κατηγορίες ή και η αδιαφορία της κυβέρνησης για την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ.

Όπως ανέφερα και παραπάνω, ανήκω στον Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό χώρο και μέσα από ανοιχτά συλλογικά εγχειρήματα αγωνίζομαι στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης. Παλεύω για μια κοινωνία ελεύθερη, αταξική, χωρίς εξουσία, εκμετάλλευση, καταπίεση. Ως εργάτης, βιώνοντας στο πετσί μου το καθεστώς της μισθωτής σκλαβιάς, συμμετέχω στους κοινωνικούς ταξικούς αγώνες, πλάι στους καταπιεσμένους.

Με βάση όλα αυτά, ήταν αυτονόητο για μένα να συμμετάσχω σε μια από τις πιο πολυπληθείς στα χρονικά απεργιακές διαδηλώσεις στις 5/5/2010 ενάντια στην υπογραφή του 1ου Μνημονίου, με τη συμμετοχή του κόσμου να αγγίζει τις 200.000 και με αγωνιστικό πνεύμα να πολιορκεί τη Βουλή επί ώρες, προσπαθώντας να εισβάλει και να ακυρώσει την ψήφιση του Μνημονίου.

Η τελευταία πράξη του έργου παίζεται τώρα, η τελευταία μάχη θα δοθεί τώρα, λόγω της παραπομπής μου σε δίκη… Και από αυτή την τελική μάχη νικητές θα είναι οι αντιστεκόμενοι, οι αναρχικοί και οι αντιεξουσιαστές, όλοι εμείς, οι οποίοι σπιλώθηκαν και ένιωσαν τη σκευωρία, τη σαπίλα κράτους και ΜΜΕ να τους κυκλώνει, αφού στοχοποιώντας εμένα και τους άλλους δυο συντρόφους ως «ύποπτους» μέσα στα τελευταία 3 χρόνια, φωτογράφιζαν έναν ολόκληρο πολιτικό χώρο ως υπεύθυνο για το τραγικό αποτέλεσμα που είχε ο εμπρησμός της Μαρφίν…

 

 
– ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ!

– ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ!   

Θ.Σ.

Ιούνης 2013

http://pat61.squat.gr/category/55/

 

Οι «διακόπτες» ‘έφτιαξαν το παρακάτω video για την υπόθεση

 

Αλληλεγγύη στο Θοδωρή Σϊψα και σε όλους τους αγωνιστές και καθημερινούς ανθρώπους που διώκονται με ψεύτικα στοιχεία των μπάτσων και της εξουσίας.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: