Cafe Scherzo στο Μαρούσι, δέρνει, δεν πληρώνει και βουτάει έγγραφα υπαλλήλων

Η υπόθεση του συγκεκριμένου «καταστήματος» είναι άλλη μια περίπτωση όπου εργαζόμενος διώχτηκε απλήρωτος, αφού ξυλοκοπήθηκε και του πήραν τα χαρτιά του.  Απαντήθηκε με το μόνο αποτελεσματικό τρόπο, την έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη. Παραθέτουμε εδώ όλη την υπόθεση

Συνάδελφος, μετανάστης, μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών επαγγελμάτων του κλάδου του Επισιτισμού, εργαζόταν στο μαγαζί SCHERZO, στο Μαρούσι, Βορέα 8, για περίπου πέντε μήνες εώς και 12 ώρες τη μέρα, 30 ημέρες το μήνα, για 10 Ευρώ τη μέρα. Σε μόνιμο καθεστώς ομηρίας από τα αφεντικά, καθώς εκτός από τον καθαρισμό του καταστήματος και τη λάντζα, ήταν υποχρεωμένος να τρέχει για δουλειές, που αφορούσαν τόσο το μαγαζί όσο και προσωπικά το αφεντικό. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, του χρωστούσαν και δεδουλευμένα. Κατά τη διάρκεια αποπληρωμής κάποιων χρωστούμενων, ο συνάδελφος ξυλοκοπήθηκε από το αφεντικό Δημήτρη Τυρολόγο, ο οποίος επίσης, του πήρε την τσάντα με προσωπικά έγγραφα και χρήματα, με αποτέλεσμα ο συνάδελφος να παραμείνει 3 ημέρες στο νοσοκομείο.
Παρ’όλη την αγριότητα της εργασιακής του καθημερινότητας, ο συνάδελφος κινήθηκε από την αρχή με καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας. Μετά τον ξυλοδαρμό του διεκδίκησε και συνεχίζει να διεκδικεί την αξιοπρέπεια του να είναι κανείς εργάτης, απευθυνόμενος σε αλληλέγγυους κοινωνικούς χώρους και το σωματείο.
Η περίπτωση του συναδέλφου μας στο SCHERZO δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, ούτε το αφεντικό του ένας οξύθυμος εργοδότης. Είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, όταν ντόπιοι και μετανάστες εργάτες ζητούμε δεδουλευμένα, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, χρωστούμενα μεροκάματα πείνας και ένσημα, να εισπράττουμε από τα αφεντικά ειρωνία, άρνηση και ξύλο.
Στη σημερινή εποχή που το κεφάλαιο αποκαλεί “κρίση”, οι μετανάστες/στριες αποτελούν το πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης, φέροντας όλα τα δεινά μιας “χώρας υποδοχής σε κρίση”. Αν δε σκοτωθούν στον Έβρο, αν δεν πνιγούν στο Φαρμακονήσι, αν δε δολοφονηθούν στη Μανωλάδα, καταλήγουν σε κάτεργα όπως αυτά του επισιτισμού και τότε οι ταξικές αντιθέσεις και οι κοινωνικές-φυλετικές ανισότητες αποκτούν κτηνώδη χαρακτηριστικά. Οι μετανάστες/στριες είναι καταδικασμένοι να δουλεύουν για την καπιταλιστική μηχανή με εξευτελιστικά μεροκάματα, απάνθρωπα ωράρια, φυσικά, χωρίς ένσημα, και με μόνιμη την απειλή της απόλυσης, της επίθεσης και της απέλασης, βιώνοντας διάχυτα τον ρατσισμό, τους ξυλοδαρμούς και τις δολοφονίες.
Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι. Το χέρι που σηκώθηκε απο τα αφεντικά στο μετανάστη εργάτη, αύριο θα σηκωθεί σε όλη την εργατική τάξη. Η βία στους μετανάστες εργάτες σήμερα, είναι εικόνα από το αύριο όλης της τάξης. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για μετανάστες είναι τα ίδια στρατόπεδα που θα κρατήσουν έγκλειστους τους περισευούμενους του αύριο. Άνεργοι, άστεγοι, τοξικοεξαρτημένοι, ψυχικά ασθενείς, κοινωνικοί αγωνιστές περισσεύουν σε ένα σύστημα που χρειάζεται μόνο σκλάβους να μοχθούν για την “έλευση της ανάπτυξης”. Η εργοδοτική τρομοκρατία, οι επιτάξεις των απεργιακών κινητοποιήσεων, η καταστολή κοινωνικών και ταξικών αγώνων, η στέρηση κάθε ελπίδας για αξιοπρέπεια στη ζωή και την εργασία είναι ολοφάνερα εδώ.
Ως εργαζόμενοι στα κάτεργα του επισιτισμού, σ’ ένα κλάδο που τα μνημόνια έχουν επιβληθεί χρόνια τώρα και οι σκληρές συνθήκες εργασίας είναι καθεστώς, δεν έχουμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι σε κάθε εργάτη/τρια που αντιστέκεται, μάχεται, διεκδικεί. Με τη συμμετοχή μας στο σωματείο βάσης του κλάδου, μέσα από οριζόντιες διαδικασίες και σε συνεργασία με μαχητικά σωματεία από άλλους κλάδους, αναπτύσσουμε την ταξική μας συνείδηση, τονώνουμε την ταξική μας αυτοπεποίθηση και οργανώνουμε τη δράση μας απέναντι σε μικρά και μεγάλα αφεντικά.
Κι αν θεωρούν ότι μπορούν να μας τρομάξουν, η απάντησή μας θα είναι η συλλογική μας δράση, που νικάει το φόβο.
Κι αν δε μας σέβονται πρέπει να αρχίσουν να μας φοβούνται.
ΝΑ ΑΝΑΚΟΨΟΥΜΕ ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ

 

ΤΑΞΙΚΟ ΜΙΣΟΣ-ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

http://somateioserbitoronmageiron.blogspot.gr/

 

H πορεία έγινε, με πολύ κόσμο που διαδήλωσε στο Μαρούσι.

 

Πορεία πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι 8/3 στο Μαρούσι για την υπόθεση του ξυλοδαρμού του μετανάστη εργαζόμενου Γ. απο τον εργοδότη του.Η πορεία διεξήχθη στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων-δράσεων για το γεγονός και στηρίχτηκε απο σωματεία βάσης,συλλογικότητες και πλήθος αλληλέγγυων.Πριν απο την πορεία στήθηκε μικροφωνική και κατά την διάρκεια της πορείας γίναν μαζικά μοιράσματα κειμένων σε όλο το Μαρούσι για ενημέρωση του περιστατικού.Ο κόσμος που στήριξε με την παρουσία του ήταν πάνω απο 200 αλληλέγγυοι-ες.Η πορεία κατέληξε στο μαγαζί που εργαζόταν ο Γ. το οποίο «φυλασσόταν» απο αστυνομική δύναμη και έγινε 30λεπτος αποκλεισμός. Στα αξιοσημείωτα της σημερινής παρέμβασης να αναφερθεί πως ο τραμπούκος «νταής» εργοδότης,που στις προηγούμενες παρεμβάσεις ήταν άφαντος,σήμερα ήταν στο κατάστημα και στην θέα του πλήθους που πλησίαζε απλά έγινε καπνός..

 

 

 

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1518293

Η πορεία έγινε το Σ’αββατο 8 Μαρτίου. Ο εξαφανισμένος εργοδότης συνέχισε να αγνοεί τους πάντες αλλά ειχε μιά αδυναμία που φάνηκε μετά από άλλη παρέμβαση στις 6 Απριλίου:

 

 

Το Σάββατο 29/3 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση αντιπληροφόρησης από περίπου 25 συντρόφισσες-ους στη γειτονιά και το σπίτι του αφεντικού-ρατσιστή της καφετέριας Scherzo στο μαρούσι, Δ. Τυρολόγου. Το συγκεκριμένο αφεντικό χρωστάει τα δεδουλευμένα σε μετανάστη εργαζόμενό του, τον οποίο ξυλοκόπησε και του έκλεψε την τσάντα που περιείχε και τα χαρτιά του, όταν του τα ζήτησε.
Ο εργαζόμενος μετανάστης δούλευε στο μαγαζί 7ήμερο, 10ωρο, χωρίς ρεπό, χωρίς ένσημα, 12 το βράδυ με 10 το πρωί και με απλήρωτες υπερωρίες, για 300 ευρώ το μήνα, τα οποία και του χρωστούσε.
Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια που γνωστοποιούσαν το γεγονός, το όνομα και την διεύθυνση του ξεφτίλα ρατσιστή-αφεντικού και οι τοίχοι και η μάντρα του σπιτιού του βάφτηκαν με συνθήματα.
Η συγκεκριμένη δράση ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά κινήσεων στο μαρούσι και παρεμβάσεων – αποκλεισμών έξω από το μαγαζί του Τυρολόγου, που πραγματοποιούνται εδώ και ένα μήνα περίπου από συλλογικότητες, καταλήψεις που δραστηριοποιούνται στα βόρεια και στο κέντρο, σωματεία, συνελεύσεις εργαζομένων, συντρόφους-ισσες, Παράλληλα, δίνει ένα σαφές μήνυμα στο συγκεκριμένο αφεντικό άλλα και στα υπόλοιπα της ευρύτερης περιοχής ότι οι καταπιεσμένοι-ες δίνουν τις δικές τους απαντήσεις απέναντι στην βία και εκμετάλλευση που βιώνουν και συλλογικά μπορούν να μεταφέρουν τον φόβο στη μεριά των αφεντικών. Ντόπιοι και μετανάστες να χτίσουμε σχέσεις αλληλεγγύης-αγώνα ενάντια σε κάθε ρατσιστή, να υπερασπιστούμε καθένα και καθεμία που σηκώνει κεφάλι και να συγκρουστούμε με τον κόσμο των αφεντικών.

 

 

Του κάναμε τα μούτρα κρέας…

 Να προσθέσω ότι το εν λόγω αφεντικό δίνει μεγάλη σημασία στη δημόσια εικόνα του. Ενδεικτικά, τη μέρα της σχετικής πορείας κι ενώ είχαν γραφτεί συνθήματα για την πάρτη του στον ηλεκτρικό του Αμαρουσίου, μόλις τελείωσε η πορεία και επιστρέψαμε στο σταθμό του Αμαρουσίου, είδαμε ότι τα συνθήματα είχαν σβηστεί με σπρέι…
Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ακόμη, ο φασίστας εργοδότης δέχτηκε να πληρώσει όλα τα χρωστούμενα στον μετανάστη υπάλληλο και του επέστρεψε όσα έγγραφα του πήρε.
Θα επανέλθουμε στο θέμα.
Μέχρι τότε, προσέξτε σε ποιά διασκεδαστήρια αφήνετε χρήματα …
Advertisements

4 Σχόλια to “Cafe Scherzo στο Μαρούσι, δέρνει, δεν πληρώνει και βουτάει έγγραφα υπαλλήλων”

  1. Καθώς μένω στο Μαρούσι 40 χρόνια και επειδή έτυχε να βρίσκομαι στη καφετέρια σε μια από τις πορείες θα ήθελα να θέσω και να ρωτήσω τα εξής. Απο την στιγμή που υπάρχουν τα χαρτιά και όλα τα αποδεικτικά στοιχεία ότι πληρώθηκε ή δεν πληρώθηκε ο υπάλληλος, γιατί δεν κινείστε στα νόμιμα πλαίσια; Επιθεώρηση εργασίας κλπ; Μιλάτε παραπάνω για πορείες και κινήσεις ενημέρωσεις. Επειδή όμως έτυχε να είμαι παρόν σε μία απο αυτές, να αναφέρω ότι μέσα σε αυτη την ειρηνική πορεία υπήρχαν και αρκετοι με καλλυμένα πρόσωπα, όπως υπήρχαν άτομα που τραμπουκίζαν και εκφοβίζαν και πελάτες αλλά και υπαλλήλους. Ποιά είναι λοιπόν η διαφορά των πράξεων σας από μιας φασιστική ομάδας; Ρωτάω με κάθε καλή θέληση γιατί όταν με τα ίδια μου τα αυτιά έχω ακούσει «θα στο κάψουμε το μαγαζί» ή «να προσέχεις που κυκλοφορείς στο Μαρούσι» δεν μου ακούγεται σαν μια κίνησης πληροφόρησης στο γενικό σύνολο των πολιτών του Αμαρουσίου. Μου ακούγεται σαν κάτι πολύ πιο επικίνδυνο το οποίο μπορει να γεννήσει πολύ μεγαλύτερες αντιδράσεις… Θα χαρώ στα πλαίσια του διαλόγου να δω την απαντησή σας.

    • Προφανώς δεν διαβάζεις κατανοητά, το σύνολο των δημοσιευμάτων προέρχονται από συγκεκριμένες πηγές και εμείς δεν εκπροσωπούμε κανέναν από όσους έδρασαν αλληλέγγυα.
      Από την άλλη, η συλλογικότητά μας είναι και θα είναι αλληλέγγυα με κάθε εργαζόμενο που τον ληστεύει ο εργοδότης και το ξύλο είναι λίγο σε μιά τέτοια περίπτωση.
      Ο λόγος είναι απλός, ο εργοδότης καταδικάζει τον εργαζόμενο σε φτώχια και εξαθλίωση επειδή οι νόμοι του το επιτρέπουν. Επειδή λοιπόν προφανώς αδιαφορείς για το τι τρώει ο καθένας μας αλλά καίγεσαι μπας και απειλήσει κανείς και τσάξει η ουρά του γαϊδάρου, εξηγιώμαστε έτσι.
      Επίσης, διάβασε μερικά κείμενα περί φασισμού πριν συγκρίνεις τέτοιες στάσεις ως φασιστικές, όταν αφήνεσαι στα χέρια του κράτους για δικαίωση. Ξέρεις το συγκεκριμένο μαγαζί εξακολουθεί να λειτουργεί, και ο μετανάστης να πεινάει.

  2. Πρώτα από όλα να πω ότι χαίρομαι που υπήρχε απάντηση. Δεν είπα ότι εκπροσωπείτε (ή εκπροσωπείς) τις απόψεις των αρθρων, απλά σχολιάζω και λέω την γνώμη μου πάνω σε αυτά, όπως και εσύ άλλωστε. Λες ότι το ξύλο θα είναι λίγο σε περίπτωση που ληστευει ο εργοδότης τους υπαλλήλους. Δεκτό και σεβαστό, δεν διαφωνω σε αυτο μαζί σου (αν και πάλι θα πω οτι υπαρχουν και νομιμοι τρόποι). Ούτε αδιαφορώ για το τι «τρώει ο καθένας σας» όπως το θέτεις. Έχω ακούσει και τις δυο πλευρές στο συγκεκριμένο ζήτημα. Δεν καταδικάζει ο εργοδότης τον μετανάστη ή τον έλληνα σε φτώχια και εξαθλίωση (μην ξεχνάς ότι έχουμε και ενα 30% ανεργία Ελλήνων) επειδή οι νόμοι του επιτρέπουν. Εκεί είναι καθαρά επιλογή του εργοδότη πως θα επιλέξει να δουλέψει και να φερθεί και θα σου δώσω ένα τρανταχτό παράδειγμα με τον τρόπο που λειτουργεί ο Σκλαβενίτης ας πουμε σε σχέση με άλλα μεγαλοκαταστήματα τύπου Jumbo. Ψαξε και να δεις οτι υπάρχουν διαφορές τεράστιες σε θέμα πληρωμής, συμπεριφοράς προς τους υπαλλήλους κλπ. Δε θα σου πω ποιος λειτουργει σωστά, δεν κάνω διαφήμιση. Ρώτα γύρω παιδιά που δουλευουν σε αυτά τα καταστήματα και θα καταλάβεις τι εννοώ. Ας επανέρθω όμως.

    Μου λες ότι κάνω λάθος να συγκρίνω τις τάσεις του «κινήματος» με φασιστικές. Ας το διατυπώσω αλλιώς για να μην υπάρχει παρεξήγηση. Όταν μια οργάνωση λειτουργεί με βάση τον φόβο, εσύ πως θα την αποκαλούσες; Γιατί αυτά που γράφω παραπάνω για εκφοβισμό δεν ήταν απέναντι στην διευθυνση του καταστήματος καφετέριας αλλά απέναντι σε ΠΕΛΑΤΕΣ, …..(το κείμενο που ακολουθούσε αφαιρέθηκε από τη συλλογικότητα)

    • Αντί να αφαιρέσουμε όλο το κείμενο επιλέξαμε να αφαιρέσουμε ένα μέρος του, εκείνο που στοχοποιεί συγκεκριμένους ανθρώπους και έχει πολλά ψέματα.
      Είμαστε σε θέση να ξέρουμε πως έγιναν τα πράγματα από πρώτο χέρι.
      Αστο καλύτερα, μη μας γράφεις άλλο, καταλάβαμε που το πας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: