Πλήρης αδιαφορία της ΓΣΕΕ, παρά τα συγκλονιστικά στοιχεία της έκθεσης του Ινστιτούτου εργασίας

Μερικά στοιχεία επιγραμματικά:

  • Η συσσωρευτική μείωση του ΑΕΠ το διάστημα 2008-2013 είναι πάνω από 23%, δεδομένο που παραπέμπει σε οικονομίες και κοινωνίες που έχουν βιώσει την εμπειρία ενός καταστροφικού πολέμου. Η πραγματική οικονομία είναι σε αποσύνθεση και σε διαδικασία αποεπένδυσης.
  • Το ΑΕΠ ανά κάτοικο γυρίζει πίσω στο 2000 και η απόκλιση των πραγματικών μισθών έναντι του μέσου όρου της Ε.Ε. έχει αυξηθεί τόσο ώστε να είναι συγκρίσιμη με το 1980. Ταυτόχρονα, οι αποδοχές εργασίας των μισθωτών και των αυτοαπασχολουμένων κατά τα έτη 2010-2013 μειώθηκαν κατά 41 δις Ευρώ, ενώ η μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθών είναι πάνω από 23% γυρίζοντας μας πίσω στο 1995.

  • Το δημόσιο χρέος της χώρας, προς χάριν της εξυπηρέτησης του οποίου υποτίθεται ότι επιβλήθηκαν από το 2010 και μετά για τους εργαζόμενους και το λαό μας οι πιο σκληρές και αιματηρές πολιτικές λιτότητας, αντί να μειωθεί αυξήθηκε στο 179% του ΑΕΠ (315 δις Ευρώ το 2014). Είναι ένα χρέος μη βιώσιμο και μη εξυπηρετίσιμο. Είναι ένα χρέος θηλειά στο λαιμό των εργαζομένων και του ελληνικού λαού. Παρόλα ταύτα οι δανειστές απαιτούν την πάση θυσία αποπληρωμή του μέσα από τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζουν με τις συνεχείς περικοπές δαπανών, με τη διάλυση των μισθών και του ασφαλιστικού, με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.
  • Η καταγεγραμμένη επίσημη ανεργία από 7,7% το 2008 έφθασε το 27,3% το 2014, Το 70% των ανέργων είναι μακροχρόνια άνεργοι, οι δε επιδοτούμενοι άνεργοι, που λαμβάνουν το πενιχρό ποσόν των 360 Ευρώ δεν υπερβαίνουν το 11% του συνολικού αριθμού των ανέργων. Το 34,6% του ελληνικού λαού (3.790.000 άτομα) διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας.
  • Η κατάργηση της ΕΓΣΣΕ και των συλλογικών συμβάσεων, είχε ως τελικό αποτέλεσμα κατά την περίοδο 2010-2013, ο πραγματικός κατώτερος μισθός να μειωθεί κατά 25,9% και κατά 35,4% για τους νέους κάτω των 25, ενώ οι μέσες ετήσιες μικτές αποδοχές οδηγούνται σε «βαλκανιοποίηση»
  • Γενικεύονται η μαύρη εργασία και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης (μερική απασχόληση, εκ περιτροπής εργασία, περιστασιακά μεροκάματα) καθιερώνοντας το νέο εργασιακό πρότυπο: αυτό της νεοφιλελεύθερης επισφάλειας.
  • Πάνω από 800. 000 εργαζόμενοι, εργάζονται «δωρεάν» για τους εργοδότες αφού έχουν να πληρωθούν από 2 έως και 22 μήνες. Στο Εμπόριο στις Υπηρεσίες, στον Τουρισμό και στις μικρές επιχειρήσεις, η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών έχει γίνει η σύγχρονη μάστιγα, παρόλο που οι μισθοί έχουν μετατραπεί σε μισθούς φτώχειας.
  • Οι περικοπές των συντάξεων, οι μειώσεις του εφάπαξ, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων, η μείωση της κρατικής επιχορήγησης και όλα τα βάρβαρα μνημονιακά μέτρα τα οποία πάρθηκαν, υποτίθεται για να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού, αποδείχθηκαν μια απάτη. Τα αποθεματικά του συστήματος της Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά και από την εγκληματική υπεξαίρεση που έγινε με το PSI, δεν επαρκούν ούτε για 2 χρόνια. Το ΙΝΕ εκτιμά ότι έως το 2020 θα απαιτηθούν πρόσθετοι πόροι για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού που θα υπερβαίνουν τα 10 δις Ευρώ!

Αυτό που ακολουθεί είναι ακόμη πιό εφιαλτικό:

 

  • Σχεδιάζουν την πλήρη και χωρίς όρια απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, ω στοχεύοντας τις Τράπεζες και τις ΔΕΚΟ.
  • Βάζουν την Απεργία στο εκτελεστικό απόσπασμα, ολόκληροι κλάδοι εργαζομένων μπαίνουν στο καθεστώς της επιστράτευσης, ο αυταρχισμός ενάντια σε κάθε εργατική κινητοποίηση εντείνεται,
  • Ήδη έχουν ανακοινώσει επίσημα αντισυνταγματικές παρεμβάσεις στο Ν. 1264 για να διαλύσουν τα συνδικάτα και το απεργιακό δικαίωμα
  • Προετοιμάζουν το έδαφος για το τελειωτικό χτύπημα των συντάξεων, μέσα από την καθιέρωση της εθνικής σύνταξης των 360 ευρώ
  • Συνεχίζουν με τις απολύσεις 6.500 δημοσίων υπαλλήλων στήνοντας παράλληλα ένα μηχανισμό δήθεν αξιολόγησης, σκοπός του οποίου είναι η μονιμοποίηση των απολύσεων
  • Προχωρούν ακάθεκτοι στις περικοπές δαπανών, επιταχύνουν το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων, εμπορευματοποιούν τα κοινωνικά αγαθά, θεσμοθετούν την ανταποδοτικότητα στις κοινωνικές παροχές και την υγεία, διαλύουν την Παιδεία και, ξεπουλούν το δημόσιο πλούτο της χώρας
  • Τέλος, σχεδιάζουν και το Νέο Μνημόνιο, το οποίο όπως και αν το βαφτίσουν θα είναι η συνέχιση μιας επ΄ άπειρον λιτότητας και της συνεχούς φτωχοποίησης του ελληνικού λαού.

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=section&id=9&layout=blog&Itemid=166 (Απόσπασμα)

 

Ο Συριζαίος Θάνος Βασιλόπουλος που έγραψε το άρθρο προφανέστατα και δεν είναι αμέτοχος του προβλήματος που λέγεται «συνδικαλιστιθκή γραφειοκρατία».

Πρόκειται για ένα παρεάκι, αρκετά μεγάλο, διάφορων κοματόσκυλων που επί χρόνια έχουν πιάσει τα πόστα στις εργατικές συλλογικότητες, εκλέγονται από ότι νάναι εκπροσώπους και είναι μέρος του προβλήματος.

Η ΓΣΕΕ ισχυρίζεται πως κάλεσε 27 απεργίες σε 3 χρόνια, ο αντίλογος λέει πως και 127 τέτοιες απεργίες δεν προκαλούν καμία υποχώρηση της εξουσίας, όταν γίνονται με τις ίδιες πρακτικές.

Αυτές δεν είναι αγώνας, δεν είναι διεκδίκηση, ούτε και δημιουργούν αγωνιστικές παρακαταθήκες σε επόμενες κυβερνήσεις.

 

H μελέτη του  ΙΝΕ-ΓΣΕΕ λέει όμως και άλλα στοιχεία εξίσου σημαντικά:

 

Η μείωση του (μοναδιαίου) κόστους εργασίας θα έχει μετατραπεί μόνο κατά το 1/5 σε μείωσητων εγχώριων τιμών, δηλαδή σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας τιμής, ενώ κατά τα 4/5 τροφοδοτεί την αύξηση της κερδοφορίας.

 

Η πτώση των επενδύσεων είναι σημαντική, με τις καθαρές συνολικές επενδύσεις να μειώνονται στο -10% περίπου του καθαρού εγχώριου προϊόντος και η ελληνική οικονομία να βρίσκεται σε διαδικασία αποεπένδυσης

 

Ο δείκτης εξαγωγικών επιδόσεων επιδεινώθηκε σοβαρά στην διάρκεια της κρίσης και παρουσίασε κατά το 2013 οριακή μόνο βελτίωση οφειλόμενη σε
ευνοϊκές εξωτερικές συνθήκες. Παράλληλα, η κατακόρυφη πτώση των εισαγωγών οφείλεται στην δραματική μείωση της εγχώριας ζήτησης για καταναλωτικά και επενδυτικά αγαθά.
Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας των ελληνικών εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών οφείλεται κατά τα 2/3 σε μακροχρόνιους διαρθρωτικούς λόγους οι οποίοι επιδεινώθηκαν. Έτσι, τίθεται εμφατικά το ζήτημα της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας και του τρόπου ένταξής της στο διεθνές εμπόριο, δεδομένου ότι ελληνικές εξαγωγές αφορούν προϊόντα χαμηλού τεχνολογικού περιεχομένου, μικρής αξίας και χαμηλής ποιότητας.
Το αποτέλεσμα των πολιτικών αποδιάθρωσης της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα σε συνδυασμό με την περιστολή της ζήτησης και της αγοραστικής δύναμης είναι η μείωση (2010-2013) του αριθμού των απασχολουμένων κατά 20% (930.000 άτομα).
Η αύξηση του ποσοστού ανεργίας κατά την περίοδο 2010-2013, σε συνδυασμό με τη  μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και τις αλλαγές στην αγορά εργασίας, έχει προκαλέσει μείωση του μέσου πραγματικού μισθού κατά 21% έναντι του 2009.
Μέχρι το 2009 οι μέσες αποδοχές των εργαζομένων ανέρχονταν σε μονάδες αγοραστικής δύναμης στο 81% της μέσης αγοραστικής δύναμης των
χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 15. Κατά το 2010-2014 η ανοδική πορεία της σύγκλισης των αποδοχών έχει αντιστραφεί και ο δείκτης μειώθηκε στο 65% του μέσου όρου της ΕΕ-15.
Οι μισθοί (χωρίς τον συνυπολογισμό του τεκμαρτού εισοδήματος εργασίας των αυτοαπασχολούμενων) μειώθηκαν κατά 30 δις ευρώ, από τα περίπου 85 δις ευρώ το 2009 σε 56 δις ευρώ το 201
Η Ελλάδα έχει πλέον κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος χαμηλότερο από τις άλλες 14 πιο ανεπτυγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
από την Κύπρο και την Σλοβενία. Είναι η χώρα με το χαμηλότερο μοναδιαίο κόστος εργασίας μετά από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Οι μέσες ετήσιες μικτές (ακαθάριστος μισθός και εισφορές εργοδότη) αποδοχές σε ευρώ στην Ελλάδα ανά απασχολούμενο κατά το 2014 είναι μικρότερος από αυτές της Σλοβενίας και της Κύπρου (όπου επίσης έχει μειωθεί ο πραγματικός μισθός) και ανέρχονται σε 21.930 ευρώ, έναντι περίπου 35.000 ευρώ στην Ισπανία, 39.000 ευρώ στην Γερμανία, 49.000 ευρώ στην Γαλλία και 45.000 ευρώ στην Ιρλανδία
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης  που επιβάλλεται τον Φεβρουάριο του 2012 με την ΠΥΣ 6/2012 (2ο Μνημόνιο), ονομαστική μείωση 22% στον κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο και 32% αντίστοιχα για τους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών.
Κατά την περίοδο 2010-2013 οι κατώτατες συμβατικές κλαδικές πραγματικέ αποδοχές υποχωρούν σημαντικά και μειώνονται κατά 18,8 % στα ξενοδοχεία, 9,8 % στο εμπόριο, 8,2 % στις Τράπεζες, 6,6 % στην τσιμεντοβιομηχανία και 4,5 % στην σιδηροβιομηχανία.
Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης έχει προκαλέσει, μεταξύ των άλλων, και απώλειες περίπου ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας.
Για το 2014 προβλέπεται ότι θα υπάρξει μείωση (προσωρινή, εποχική, επιδοτούμενη απασχόληση, κλπ.) του αριθμού των ανέργων κατά περίπου 80.000 άτομα (σε μέσο ετήσιο επίπεδο και θα προέλθει κατά τα 3/4 από την συρρίκνωση του εργατικού δυναμικού κατά το 1/4 από την μείωση της απασχόλησης).
Από το σύνολο των απασχολουμένων (3.483.700 άτομα, Α ́ τρίμηνο 2014) το 63,3% εργάζονται ως μισθωτοί, το 25% είναι αυτοαπασχολούμενοι, το 6,4% είναι εργοδότες και το 4,6% είναι συμβοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη της οικογένειας.
Η παγκόσμια οικονομία δεν έχει κατορθώσει να ξεπεράσει οριστικά τα διαρθρωτικά προβλήματα που οδήγησαν στην οικονομική κρίση το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο παραμένει ασταθές, ενώ οι πολεμικές συγκρούσεις
προκαλούν έντονη ανησυχία και οικονομική αβεβαιότητα. Παράλληλα, η ευρω παϊκή οικονομία δεν έχει κατορθώσει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για διατηρήσιμη και ισχυρή ανάκαμψη, με την υψηλή ανεργία, τα προγράμματα
λιτότητας, τα προβλήματα στο χρηματο-πιστωτικό σύστημα και την εντεινόμενη κρίση του δημόσιου χρέους ορισμένων χωρών να διαχέει την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα για τις μελλοντικές εξελίξεις. Με άλλα λόγια το περιβάλλον της ελληνικής οικονομίας παραμένει ασταθές και αβέβαιο.
…την παρουσίαση σε αρχειο ppt με αρκετούς πίνακες http://www.gsee.gr/userfiles/file/2014_NEWS_KEIMENA/2014_09_04_ETHSIA%20EKTHESI%20PAROYSIASH_%202014.ppt
Πρόκειται για εφιάλτη.
Μειώσεις αποδοχών εργαζομένων, αλλά τα κέρδη πάνε σε αφεντικά που με περιορισμένη τεχνολογία ζητάνε το κέρδος αυξανόμενο συνέχεια.
Κόπηκαν τα εισαγώμενα αλλά και τα εξαγώμενα.
Αποκλείστηκαν εργαζόμενοι από τη δουλειά, περίπου το 1/3, που σημαίνει πως τουλάχιστον το 1/3 των αποδοχών λείπει από την αγορά, καθώς έχει μειωθεί το «κυκλοφορούν χρήμα», είναι αυτό που οι έμποροι λένε «πτώση του τζίρου» τους.
 Η σπείρα της οικονομικής απαξίωσης, αυτό που αλλιώς λέγεται προοδευτική εξαθλίωση, γίνεται όλο και πιό έντονη με ταχύτερη κίνηση.
Είναι πέρα από ξεκάθαρο ότι το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα, αυτό που εμείς εδώ λέμε γραφειοκρατικό των κοπρόσκυλων, δεν θα αγγίξει-αδιαφορεί παντελώς, καθώς κανείς τους δεν ενδιαφέρεται να μάθει που θα καταλήξει όλο αυτό και τι κοινωνικές επιπτώσεις θα έχει.
Advertisements

One Comment to “Πλήρης αδιαφορία της ΓΣΕΕ, παρά τα συγκλονιστικά στοιχεία της έκθεσης του Ινστιτούτου εργασίας”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: